Hayat gölgeler arasında kaybolan derviş
Özlem dediğin ne ki şuracıkta bir yangın
Ölene kadar sürer mi bir bekleyiş?
Bir yanım alabildiğine sitem ve kahır
Sevmek ne garip şeymiş anne
Birinin gözlerine ömrünü veriyorsun
Bir sıcak gülüş bile alamıyorsun
Göklerin ışıldayan keskin kılıcı oldum
Kirpik kırpmadan geçen gecenin sabahında
Gafletle unutulmuş hatıralar yok sayıldı
Melun ihtiras karanlığının derinlerinde
Heyecanlı hafızaya mahkum duygular
Sonbahar geldi,
Yapraklar sarardı birden
Çok şey eksildi yüreklerden
Yeşermedi beklenen umut
Merhametin akıl ile ilişkisi zayıftır
Bu bir yürek meselesidir
Anlata anlata bitiremediğini
Bir gecede sessizce bitirmeni
Akılla nasıl izah edersin?
Buraya geleceğimiz hiç aklımızda yoktu
Merhamete aşık
Aşktan yana kafam karışık
Baktığım yerde değilsin
Gözümün daldığı yerlere de
Ben ulaşamıyorum artık
Beni hicranınla boğarken çok güzeldin
Ayın aksi vuruyordu yüzüne üzgündün
Ben ölüyorum ve sen hala düzgünsün
Şimdi yalnızca yıldızlar kaldı ay yok ortada
Davetkar gözlerin iki iri zeytin tanesi
Saçların altın rengi dalgalanıyor rüzgarda
Dediklerimi unutma sakın
Merhamet ve vicdan
İnsan hayatındaki özgün hislerin
Her halde en önemli ikisidir
Kalıbına bakılmaz yüreğidir
İnsanı insan yapan şeyin öznesi
Şarkılardan ne kadar çok fal tutmuşuz
Her nağme ayrı bir hatıra sanki
Kat kat şarkılar dinliyoruz
Hatta katı açılmamış şu anki
Bu günde akşam oldu
Kur meyhaneci masayı
Kıştan kalma günler bunlar
Sabahlar oldukça ayaz
Odanın ortasında sobalar
Yanında boya kovasından bozma külek
Doldururlar sobayı ağzına kadar tezek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!