Çünkü Sen Yoksun Şiiri - Safkan Orjinal

Bilseydim biteceğini... bir gün göz göze geldiğimiz
her anın, aslında vedaya hazırlık olduğunu...
inan bakmazdım o güzel gözlerine. Saçlarına dokunmazdım.
Adını her söylediğimde içimde çoğalan o tuhaf huzura aldanmazdım
çünkü bazı huzurlar insanı iyileştirmez Mucizem
Sadece yaklaşan yıkımı daha güzel hissettirirmiş
Ben sana bir hikâye gibi başlamıştim oysa sonunu düşünmeden,
"nasıl olsa devam eder” diyerek...
ama bazı hikâyeler devam etmek için değil, insanı yarım bırakmak için yazılıyormuş bunu en sonunda öğrendim.

Seninle geçen günler..
Şimdi geriye bakınca birer hatıra değil,
birer yara gibi duruyor.
Dokunduğum her an, şimdi bende iz değil acı bırakıyor.
Ve en kötüsü şu Mucizem
insan en çok sevdiğini unutamıyor,
en çok orada takılı kalıyor.
Sen gülerdin ya...
ben o gülüşü kendime sığınak yapmışım meğer.
Oysa sığınılan yerler bile bazen insanı korumazmış sadece oyalar dururmuş
Ben senin gülüşünde kayboldum.
Kendimi bulurum sandım.
Ve daha sonra nemi oldu daha çok
kayboldum.
Bazen düşünüyorum... biz nerede kırıldık.? Hangi kelime eksikti...
Hangi suskunluk büyüdü de aramıza
duvar oldu?
Ama bazı soruların cevabı yok Kayserilim
sadece ağırlığı var.
Ve o ağırlık insanın göğsüne oturuyor, hiç kalkmıyor.
Sana kızgın değilim diyemem...
ama kızgınlığım bile sana ait artık.
Tıpkı sevgim gibi.
Her şeyim sende kalmış gibi...
Ben sadece boş bir hâl gibiyim şimdi.
Eğer bir gün bu satırları okursan, bil ki ben seni unutmadım.
Unutmak istemedim de.
Çünkü bazı insanlar unutulunca hafiflenmezmis Kayserilim
sadece daha çok eksilir.
Sen gittin...
ama gitmek sadece bir söz değilmiş. Gitmek, bazen bir insanın içini alip
götürmekmiş.
Ben bunu öğrendim.
Şimdi geceler daha uzun, sessizlik daha ağır.

Herşey yerli yerinde gibi ama hiçbir şey yerinde değil aslında.
Çünkü sen yoksun.
Ve yokluğun Kayserilim.anlatılacak bir şey değil.
Yokluğun, insanın içinde sürekli açılan
ama asla kapanmayan bir kapı gibi.
Keşke...
Keşke seni sevmeseydim demiyorum. Çünkü seni sevmek benim en gerçek hâlimdi.
Ama keşke sonu bu kadar sessiz olmasaydı.
Keşke gitmek bu kadar kolay, kalmak bu kadar imkânsız olmasaydı
Şimdi anlıyorum Kayserilim..
Bazı insanlar hayatımıza “kalmak” için değil, içimizi sonsuza kadar susturmak için girermiş.