Bir insanı kırarak, her gün biraz daha eksilterek,
her adımında inciterek "seni seviyorum"
diyemezsin.
Ama ben artık biliyorum Mucizem Bir çiçeği kopara kopara büyütemezsin.
Ve sen beni hep kopardın,
köklerinden parçaladın.
Sana sitemim büyük değil,
kocaman bir ömür kadar ağır.
Çünkü ben seni severken
iyi bir insan olmaya çalıştım;
sen beni severken kendimden geriye kalanları toplamaya mahkûm ettin.
Gidişlerin vardı, dönüşlerin yoktu.
Varlığın vardı, yokluğuna hazırlanışın vardı.
Beni hep "az" sevdin mucizem.
ben ise seni tamamıyla...
Belki de bu yüzden kaybettim.
Terk edilmek bazen bir kapının kapanması
değilmiş;
bazen bir insanın seni içinden sessizce söküp atmasıymış.
Sen beni öyle sessiz söktün ki içinden,
acısını bile ben tek başıma duydum.
Sen hiç duymadın. Belki bilerek,
belki umursamayara
.Şimdi elimde senin bıraktığın bir acı duruyor:
Kimsesizliğin duvarlarına çarpıp yankılanan bir iç ses...
Yaralı, çökmüş, uykusuz...
Geceleri kendi kendine fısıldayan bir çığlık gibi.
İnan bana,
kendi sesimden bile korktuğum oldu.
Ne kadar sevildiğimi hiç bilmedin.
Ne kadar kırıldığımı da...
Sevgin bir gün güneş, ertesi gün ayazdı.
Beni ısıttığın kadar dondurdun.
Her "seni seviyorum" deyişinde bir parçamı daha aldın benden. Ben sustum.Sen gittin.
Ben kaldım.
Yalnızlık kaldı benimle.
Bazen düşünüyorum:
Senin sevgin gerçekten sevgi miydi,
yoksa sadece canın sıkılınca açtığın bir penceremiydim?
İçeri biraz nefes almak için...
Sonra kapatıp gitmek için...
Benim derdim ne biliyor musun
Senin sevgine muhtaç kalmam.
Oysa sevgi dediğin bir sığınak olmalıydı;
benim içinse meğer bir savaş alanıydı
Artık biliyorum.
Bir çiçeği yolarak büyütemezsin.
Ve sen beni hep yoldun.
Ben de buna "aşk” dedim...
Kendimi kandırdım.
Belki bir gün anlarsın neyi kaybettiğini,
belki bir gün gecenin bir yerinde aklına düşer adım...
Ama o gün geldiğinde ben hâlâ seni bekler miyim?
Bunu sadece Allah bilir.
Tek gerçek şu:
Ben senin ellerinde solmuş bir çiçek değilim artık.
Ben artık senin bıraktığın enkazdan kendi kendini toplayan bir adamım.
Ve en büyük çığlığımı senden saklıyorum sen Artık acımı bile hak etmiyorsun,...
Kayıt Tarihi : 19.07.2026 02:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!