Cümle İstilası Şiiri - Fruze Özge

sesi kesilsin diye galaksinin, üstünü çiziyorum
öüyor müjgan

(yüzümde çarşaf çarşaf medeniyetsizliğin
erimiyle savaşıyorum)

diyorum ki,  pedofili gözlerindeki
o son pişmanlıklar
o sson kırmızı
o en son kırılan dal
her halükarda üstüme bulaşan
incir yaprakları

diyorum ki,  başını koyduğun o lekeli yastık annenden kalma
srtında kırılan odun parçaları _babandan
o muhteşem cümle ihtilasına
uğratan çekirgelerin de 
çimlerde hakkı var

ve biz saçkıranlar  olarak
bir türlü saymadık
kaçı kaçtan çıkardı insan

hani diyorum ki, kırkı kırklamışsın da
öğrenememişsin yine
suyun rengini

su rengini
içinde saklar

al bu ucu kaçmış çoraplar da senin olsun
ne de olsa tüyü bitmemiş şiirlerin
hatrına dönüyor dünya

hani diyorum ki, dal nerden bilsin,
çiçeğin türküsünü
körün öyküsünü
şu uzayan nehir, şu kısalan ağaç gölgeleri
hepsinin bir ünlemi var

sen şimdi lafı  sırtında da taşıyabilirsin
at gözlüğü de takabilirsin 
cünüp günahlarınla  da
sevişebilirsin hatta

otlara şifa diye akan
su bilir
çimler razı  değil 

şimdi  al bu soytarı cümleler de senin olsun
yalancının mumu  yatsıya eğilsin
boyu devrilsin fillerin
şadiyenin beli kırılsın icabında
sen otur tırnaklarını  afiyetle ye!

suyun derine akan rengini
chevaux léchant la boue 
(Çamur yalayan atlar)
nerden bilsin.

hadi dehhh...