Mut’tan öte,
Bir yol gider,
Yamaç yukarı büklüm büklüm;
Gözü doruklardaki ağaçların arasından.
Bir çoban kaval çalar çam gölgesinde.
Dağ yelleri ılgıt ılgıt eser.
Aşkın son gecesi sevgilim bu gün.
Ayrılık bu akşam kapımı çaldı.
Kaplasın ruhunu derin bir hüzün.
Üzülüp yanmaya daha ne kaldı?
Ölümcül bir yası matem tutalım.
Hayâllerde buluşurduk.
Hep el ele tutuşurduk.
Aşk yolunda yarışırdık.
Ne oldu bize, ne oldu bize?
Ne küsüp, ne darılırdık.
Bir bakışın ömre bedel,
Siler gönüllerden keder,
Aşk yolunda oldum heder,
Sevgilim, sevgilim;
Ne yaparsın bu bir kader.
Ne zaman seni anımsasam...
Yeşil donunu giyer doğa.
Seninle yeni bir baharı yaşar,
Kara bulutlarla kaplı gündüzüm.
Ne zaman seni anımsasam...
Ne Zaman Seni Anımsasam...
Yeşil donunu giyer doğa.
Seninle yeni bir baharı yaşar
Kara bulutlarla kaplı gündüzüm.
Ne Zaman Seni Anımsasam...
Gönlümü kırdığın o günden beri
Kalmadı gönlümde sevdanın yeri.
Ömrümü tükettim senin ardında.
Dinmedi yıllardır alnımın teri.
Gülmedi hiç yüzüm aşktan, neşeden.
Felek vurdu ben acıya doymadım.
Yıktı yere,bu sefer de saymadım.
Dayanılmaz olsa da her çilesi.
Olan olsun ben sözümden caymadım.
*(DKM kitap ayracında yayınlandı.)
Aşkın bittiği yerde gözyaşları başlıyor.
Ayrılığın zulmünü yüreklere taşıyor.
Hasretlik sanki bende asırlardır yaşıyor.
Olmaz olsun aşk, olmaz olsun aşk.
Ellerin çelikten mi, yüreğin taştan mı?
Öptüğün her dudakta bin hatıra bıraktın.
Titreten bakışlarla ölmez bir aşk yarattın.
Gönlümü bir gül gibi nasıl solup sararttın.
Sevme artık bir daha, sevme istemiyorum.
Bir yığın hatıralar bıraktın ardınsıra.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!