Çözülmez Bilmeceler Şiiri - Kasım Kobakçı

Ağlayarak parçaladım şaheseri,
Yerlere fırlatarak o nağmeleri,
Ruhumun derinindeki acıları,
Eziverdim acımasız perdeleri.
*
Dünden kalan hatıralık anıları,
Kapattım çıldırmış tüm o kapıları,
Söküp attım göğsümdeki coşkusunu,
Kaşımadan kanatarak yaraları.
*
Odamı dolduran o şen melodiler,
Kayıp gider zihnimden tüm şık güfteler,
Başka yollar çiziyorum bak kendime,
Yalan çıktı istenen tüm o dilekler.
*
Çöküverir geceleri ağır isyan,
Tutuşuyor alev alev ulu orman,
Gemileri yakıp dönüş yapmıyorum,
Kanayıp da bitecek mi asil vicdan?
*
Kendimi de atacağım uçuruma,
Düştük işte toparlanmaz zor duruma,
Ateşlerde yakacağım mazisini,
Kimse inanmasın asla o yoruma.
*
Savaşırken çekiliyor kızıl bayrak,
Gönlüme de kelepçeyi vurdu tutsak,
Parmakları kanatarak inliyorum,
Nereye de kaçacağız sızlayarak?
*
Tamamen tutuluyor tüm o heceler,
Uykusunda mühürlüdür tüm geceler,
En sonunda gideceğiz ağlamadan,
Kilitlidir o çözülmez bilmeceler.