Çocuk Şiiri - Mevlüt Bektaş

Çocuk neden bu acele.
Sokağında oyna, düş, terle.
Kardan adamlar yap.
Burnu havuç, gözleri kömür.
Atkısı, beresi, olsun, yerli yerinde.
Aynı kaydıraktan, defalarca kay.
Salıncak kur, gökyüzüne.
Ay dede, sana gülsün her gece.
Çocuk neden bu acele.
Oyuncak şehirler kur.
Oyuncak arabalar, evler, bebeklerle.
Bal aksın nehirlerinde.
Gökten üç elma düşsün rüyalarına.
Masallar ülkesinde.
Dilediğince koş, dilediğince oyna.
Çocuk neden bu acele.
Uçsuz bucaksız, hayallerini vuracaklar önce.
Boyası dökülecek düşlerinin ve her şeyin.