Bu günler de her şeyi ayrılığımıza bağlıyorum,
Neden sevmedin diye kızmıyorum,
Gitmeye mecbur bırakan yollara sitem ediyorum.
Unutmaya çalışmıyorum da,
Çocuklar mahallede sevdamızı konuşuyor,
Unutmaya çalışmak aptallık olmaz mı şimdi?
Mavinin en kesif renginde kurdum düşlerimi,
Umuda en çok orada sarıldım,
Bulutların en tepesinde sevdim seni,
Ağaçların en yeşilin de tutundum sana,
En çok gözlerinde okudum şiirleri,
Aşıkları en çok çiçeklenen kalbin de gördüm,
Duydum ki gözlerine şiir yazmış biri,
Kafiye nedir anlamazken.
Şürçülisan etmiş bir de,
Sevmek sende bu kadar güzelken.
Sürgün ülkesinde bıraktın beni,
Bozkır ortasında begonvil olmadan.
Oysa milyar kelime ektim şiirlere,
Konu ettim kitaplara bu sevdayı,
Türkü türkü bakan gözlerine sığdırdım Anadolu'yu.
Bembeyaz sayfalar istiyorum ıslak ıslak,
Gökyüzü ve bir demlik çay…
Hazan istiyorum yaprak yaprak,
Ve bir toprak kokusu içime dolacak kadar.
Yağmur yağsa,
Umut ettik sevgili kuşlar,
Kapatmayın göğü o heybetli kanatlarınızla,
Leylaklar döktük şiirlere,
Maviye inandık,
Kalbimizin her dalında sevgiyi yetiştirdik,
Umut ettik işte sevgili kuşlar,
Unuttum sanıyor İstanbul,
Gökler, denizler,
Bu kavurucu sıcak unuttum sanıyor.
Memleketim unuttum sanıyor,
Bu yazdığım demirden keskin şiirler,
Çiçekler, gül tutan bahçeler,
Ah yüreğimde yuva kuran ahu zarım,
Gönül bahçemde filizlenen biricik canım.
Sen yokken kelimelerde hasret mısralara,
Uzaktan seviyorlar birbirlerini.
Uzaktan sevmek ne demek can nurum?
Vodina Caddesi’nde yürüyordum,
Ellerim cebimdeydi, hava insanlardan biraz soğuktu.
Üşüdüm, bu soğukluk bütünüyle ruhuma yayıldı;
Korkmadım, içimde çocukluktan kalmış bir ümit vardı, ona sarıldım.
Kalabalıktan hemen sıyrıldım, başımı kaldırdım,
Karşımda müthiş bir gök vardı, hemen tanıdım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!