Vodina Caddesi Şiiri - Cihat Demirhan

Vodina Caddesi’nde yürüyordum,
Ellerim cebimdeydi, hava insanlardan biraz soğuktu.
Üşüdüm, bu soğukluk bütünüyle ruhuma yayıldı;
Korkmadım, içimde çocukluktan kalmış bir ümit vardı, ona sarıldım.
Kalabalıktan hemen sıyrıldım, başımı kaldırdım,
Karşımda müthiş bir gök vardı, hemen tanıdım.
Küçük bir kız yanıma sokuldu, elini gösterdi, oldukça soğuktu;
Eğildim, uzun uzun baktım, bir umut gözlerimde ağır ağır peyda oldu.
Vodina Caddesi’nde durdum,
Ellerim cebimdeydi, hava insanlardan çok daha güzeldi...