Vodina Caddesi’nde yürüyordum,
Ellerim cebimdeydi, hava insanlardan biraz soğuktu.
Üşüdüm, bu soğukluk bütünüyle ruhuma yayıldı;
Korkmadım, içimde çocukluktan kalmış bir ümit vardı, ona sarıldım.
Kalabalıktan hemen sıyrıldım, başımı kaldırdım,
Karşımda müthiş bir gök vardı, hemen tanıdım.
Küçük bir kız yanıma sokuldu, elini gösterdi, oldukça soğuktu;
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta