Uzandı elim uzandıkça çehrene,
Ay yıldız hasretinle göklerde,
Kükredi gurbet seli çığlıkları heybende,
Ben sana sevdalıyım yârim ol İstanbul.
Maşuk derdime bulmadı çare,
Ben seni yeşile veda vaktinde sevdim.
O vakitler çocuk sesleri korna seslerine karışıyordu,
Kayın ağaçlarına sonbahar düşüyordu,
Gün doğumuna ilk uyanan penceredeki fesleğenler oluyordu,
Sonra sevdalar çıkıyordu bu zemheri sahneye.
Yedi yıl geçti üstünden,
Uzun yollara bıraktım umutlarımı,
Beyaz bir ceket asılı sırtımda,
Kalbim de buz gibi duruyor sevdalar,
Çiçeklerden evler kuruyorum,
Her birin de adın saklı,
En sevdiğin şarkıyı mırıldanıyor İstanbul,
Zararını kim öder bu acının?
Bu sevdanın,
Bu kayıpların...
Dizeler koydum dünyaya,
Toroslardan göğe uzandı duymadınız.
Şimdi zararını kim öder geçen zamanın?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!