Cevat Üstün Şiirleri - Şair Cevat Üstün

gelmezliğin
bir ok yüreğimde
menzilini bulamayan

sisli bir yüksel caddesi akşamı bakıyorum;
yaprakları dökülmüş ağaca yaslanmışım,
kadın heykeli hâla insan hakları bildirgesini okurken
gözlerim dalıyor bugünden düne
selam olsun gezi parkı için direnenlere...
gaz fişekleri havada uçuşurken

Yağmur,
Rüzgar,
Solan yaprak.
Sen
Ve
Saçların,

al fistan giymiş
çeşme başına gelir
salına salına
ilkbahar yeliyle

sen baharda yağan
kar gibi eridin
gözümden akıp
kızılırmaga dökülen
damla gibi

kaderimsin
munzur gözelerinden akan su
çorak yüreğimi yeşertensin

yaprak olsam, sararır çürürdüm
su olsam, akar kurudum
taş olsam, toprak olurdum
insan oldum da, hepsi oldum

İnsan sevdalıysa taşına toprağına
İnsan sevdalıysa suyuna havasına
İnsan sevdalıysa börtü böceğine
İnsan sevdalıysa memleketine
Memleketinde savrulan rüzgara
Katılır mı külleri şiir türkü tadına