Cevap bulunmaz Şiiri - Sami Gökay

Aldım kalemi elime, yazdım kara,
Açtı kalbimde, ciğerimde yara.
Affet Habîbin aşkına, atma nara;
Allâha verecek cevap bulunmaz.

Sana belâ ile musîbet verdi bak,
Seni beni imtihan eyledi bak.
Sen ise söyledin “âh” ile “vâh”;
Allâha verecek cevap bulunmaz.

Sana gönderdi rehber peygamber,
Sen söyleyecektin “Allâhu ekber”.
Sen de şükretmedin, ne haber?
Rahmâna verecek cevap bulunmaz.

İşte sana bu aklı, fikri verdi;
Şükreden imânın kemâline erdi.
“Rabb’in kimdir?” diye sana sordu,
Rabbimize verecek cevap bulunmaz.

Sana emredildi: “Şunu yapma,
Şeytana, puta, ateşe tapma.”
Ben “otur” deyince sen kalkma;
Allâha verecek cevap bulunmaz.

Sana verilen her şey emânet,
Sen de emanete etme hıyanet.
Doğru davran, doğru hareket et;
Allâha verecek cevap bulunmaz.

Söylendi sana Kur’an’da âyet,
“Sana soru soran olursa şâyet,
Onu çağır, davet et, söyle içten.”
Allah’ın sorusuna cevap bulunmaz.

İşte elimde Kur’an var delil,
İstersen darılayım, gelsin bârî.
Gel, ne olur sen de Kur’an’a sarıl;
Allâha verecek cevap bulunmaz.

Sen de dinle — okunuyor Kur’an,
Îmâna gel, doğruluğa inan.
Ne deliyim, ne divaneyim cânan;
Hâkimin sorusuna cevap bulunmaz.

İşte akla geldi cevapsız soru:
Yürü kardeş, Hakk’a doğru.
İnan, îmânın nûru seni bulur;
Yoksa Hakk’a verecek cevap bulunmaz.

Sami, sana sözünü söyleyip gitti,
Özü artık Hakk’a bağlandı, bil.
Sen de dinleme şeytanın sesini;
Sonra Yaratana verecek cevap bulunmaz.
10.10.1989