Affet Ya rab Şiiri - Sami Gökay

İşleyemez oldum sevaplarımı,
Düşünceden ağarttım saçlarımı.
Günahsız yaşamak istiyorum hayatımı,
Affet ya Rab, affet beni.

Kanmak istemiyorum şeytana bir an bile,
Düşündükçe ağlarım, gözyaşımı kim sile?
Uymak istemiyorum şeytana bir an bile,
Günahlarımı affet ya Rab, affet beni.

Bugün günlerden cumartesi,
Dinlemek istemiyorum hep halkın sesi.
Okumak istiyorum hep ben Hak sesi,
Günahlarımı affet ya Rab, affet beni.

Seyrediyorum akan ırmakları,
Düşünüyorum işlediğim günahları.
Terk etmek istiyorum bütün günahları,
Tövbe ya Rab, affet ya Rab, affet beni.

Utanç verici geliyor yaptığım işler,
Çok soğuk oluyor son gelen kışlar.
Hayal oluyor hep kurduğum düşler,
Bakma günahıma ya Rab, affet beni.

Ben bakıyorum yıldıza, aya,
Tapıyorum ben yaratan Mevlâ’ya.
Tövbe etmeliyiz hepimiz yüce Hüdâ’ya,
Bu günahkâr kulunu ya Rab, affet beni.

Günah işleye işleye günahkâr oldum,
Sararan yaprak gibi sararıp soldum.
Bu günüme bakarak dünümden oldum,
Affet ya Rab, bu tövbekârı affet beni.
01.09.1989
Sami GÖKAY