Çaresiz kaldım Şiiri - Sami Gökay

Seni seviyorum, Allah biliyor,
Sen yanıyorsun, Allah görüyor.
Sen feryat edersin, Allah duyuyor;
Elden ne gelir, çaresiz kaldım.

Alıp kalemi eline, mektup yazdın,
Hayatını verip bana feda ettin.
“Ben seni seviyorum.” Sen de “Sev.” dedin;
Benim de dermanım yok, çaresiz kaldım.

Ben de istemem kimseyi üzmek,
Çaresiz gözlerle bakıp süzmek.
İsterdim el ele tutuşup gezmek,
Elden ne gelir, çaresiz kaldım.

Biçare kalbini bana verdin,
“Ben candan seviyorum.” dedin.
Sevmek elde değil, sen de bildin;
Elden ne gelir, çaresiz kaldım.

Gözümde yaş kalmadı, silesin;
Bu biçare garip, söyle neylesin?
Başka çare yok, bunu bilesin;
Elden ne gelir, çaresiz kaldım.

Gözlerine yaş dolmasın, istemem.
Saçlarına ak düşmesin, istemem.
Bir tek dileğim var Rabbimden:
Mutlu ol yeter, çaresiz kaldım.
07.11.1988