SESSİZ ECEL
İçimde büyüyen bir sinsi dağsın,
Aştıkça yoruldum, düştükçe yandım.
Ömrümü çürüten viran bir bağsın,
Kıştaki güneşe aldanıp kandım.
KENDİ ENKAZIM
Sen gideli aklım, fikre yabancı,
Gülüşüm yüzümde iğreti kaldı.
İçimde büyüyen o sağır sancı,
Gönlümün tahtını yerinden aldı.
MİZAN BEKLER
Şu fâni cihanda baki var sanma,
Makamın, şöhretin yeline kanma,
Geçici hevesin nârına yanma,
Vakit tamam olur, mizan kurulur.
NE FAYDA
Bir gönül yerinden edilince susar,
Sustu sanma, içten mahşere kusar,
Mazlumun ahını melekler yazar,
Sonra pişman olsa ne fayda artık.
NEYLEYİM
Bir rüzgâr misali estim cihanda,
Dağları aşmayan yeli neyleyim.
Gönlüm fırtınada, aklım dumanda,
Sahili olmayan seli neyleyim.
SANDIN
Bir ince sızıdır yürekte kalan,
Aşkın ateşini közden mi sandın?
Rüzgârın önünde savrulup solan,
Ömrün vefasını güzden mi sandın?
SORULUR
Her makam bir gölge güneş ardında,
Nice sır gizlenir suskun yurdunda,
Kul hakkı titrerken arşın katında,
Mizan terazisi şaşmaz, sorulur.
SORULUR ELBET
Zannetme bu devran hep böyle döner,
Gölgeyi saltanat sananlar söner,
Hakkın terazisi sırları dener,
Mizan kurulunca sorulur elbet.
Gecenin körü, yine aynı çıkmaz sokak...
Gölgem bile benden kaçar, adımlarım tuzak.
İçimde bir savaş var, mağlubu hep benim.
Aynalarda solgun, aidiyetsiz bir yüz,
Hangi şehre gitsem, içimde hep aynı güz.
SONSUZLUĞUN KÜL RENGİ
Bir karanlık gecenin bağrında kanar yaram,
Şu yalancı dünyada sensiz nefesim haram,
Alev alev yanarken derdime yok bir çaram,
Sana akan yaşların rengi kızıldır ey yâr,
-
Elif
Tüm Yorumlarhep sen şiirini çok begendım ve uzuldum bu kadar cok bırını severken hayatında olmayısı ıcın yada ona oln duygularını gec farkettıgınden....