Celalettin Yaşar Şiirleri - Şair Celalet ...

Kulaklarımda bir çocuk ağlaması ve haykırışı duyuyorum
Yaş olup süzülüyor aşağılara sonra
Sebebini bilmiyorum ama duyuyorum
Hem yakarışını hem ağlayışını
Görüyorum yüreği buruk, her şeyini yitirmiş
Sonra onu görüyor, onu duyuyorum

Meğer bir rüyaymış dünya,
Gerçek sandığımız her şey.
Gözlerimiz açık, uykudaymış gibi,
Dolaşırız bu sonsuz labirentlerde.

Rüya gibi geçer zaman,

Bir tren garında beklerken seni,
Gözlerim daldı geçmişe yeniden.
Hatıralar doluştu gönlüme,
Eski bir aşkın hüznü var içimde.

Seninle geçen o günler ne güzeldi,

Bir damla düşer pencereye, sen gelirsin aklıma,
Her biri bir özlem, her biri bir hasret, getirir bana.
Yağmurun sesi, senin sesin gibi gelir kulağıma,
Her yağmur damlası, seni getirir diye beklerim sabırla.

Bir umut yeşerir içimde, bin hasretle sarılır,

Bulutların üstünde olmak isterdim sonsuza dek,
Uçsuz bucaksız gökyüzünde, hafif ve serin.
Dalgasız bir deniz gibi, huzurlu ve sakin,
Maviye karışan beyaz hayallerde, sonsuz bir anın içinde.

Her gün doğumunda, güneşin ilk ışıklarıyla,

Bir damla nur, bir gram altın,
Zengin eder mi yüreği yoksul kalmış?
Maden mi, mana mı kıymetlidir,
Bilinir mi cevherin aslı?

Ağırlığınca altın olsan ne yazar,

Ah benim saf vicdanım, yine mi düştün gaflete?
Her adımda seni korudum, her sözde içim titredi.
Bu dünya sahte gülüşlerle dolu, yolları dikenli,
Sen ise hâlâ o eski masumiyetin peşinde.

Her gece yastığa baş koyduğumda sorarsın,

Yine bir feryat yine bir gam
Deliriyor düşündüğünde insan
Seni anmadığım zaman
Kararıyor dünyam

İnsan çok bekleyince

Artık sana ihtiyacım yok,
Bir zamanlar sığındığım liman,
Artık fırtınalar dinmiş, yollar açık,
Kalbimde eski yaralar kapanmış.

Bir zamanlar, her nefeste sen vardın,

Gelip geçen zamanın izlerini sileyim,
Yorgun ruhumu hafifleteyim diyorum.
Bırakıp ardımda yükleri, ağırlıkları,
Bu sefer giden ben olayım, diyorum.

Gözlerimde biriken tükenmişlik hüznünü,