Celalettin Yaşar Şiirleri - Şair Celalet ...

Geçmişi de geleceği de istemiyorum artık,
Yaralarımda derin izler, yüreğimde ağırlık.
Her hatıra acı veriyor, her umut hüzünle dolu,
Hayatın anlamını kaybettim, yolumu bulamıyorum.

Geçmişin gölgesi karanlık, geleceğin ışığı kör,

Gökyüzü yansır suya, bulanık bir ayna gibi,
Nefes almak zor, bu mavilikte kaybolmuş gibi.
Dudaklarım hüzünle, suyun üstünde titrer,
Derin suların içinde, umutla nefes bekler.

Derin sular altında kaybolan anılarım,

Hep mişli geçmiş zamanlardan mı bahsedeceğiz?
Yoksa geleceği mi işleyeceğiz dizelerimize?
Eski bir yaz akşamı, unutulmuş bir düş,
Belki de hiç yaşanmamış, belki de yaşanacak.

Bir bulutun gölgesinde serinleyen çocuklar,

Gel, bu köprüleri beraber kuralım,
Zamanın nehrine sağlam adımlar atalım.
Kırgınlıkları, dargınlıkları unutarak,
Birlikte yürüyelim, sevgiyle dolarak.

Kelimeler köprü olsun aramızda,

Gözlerin ayrılıkla dolu, yüreğimde fırtına,
Sen giderken ardında bıraktın beni hüzünle.
Gökyüzü ağladı, damla damla yağmur oldu,

Hasretin serpiştirdi bulutları üstüme.
Gelincikler solarken yolda, seninle açardı,

Golgemle konuşurum, yalnız kaldığımda,
Ona anlatırım derdimi, içimi açarım.
Gölgem sessizce dinler, hiç yargılamaz,
Kimsem kalmadığında, beni yalnızca o anlar.

Güneşin batışıyla uzar gölge,

Günlerden yine aynı gün,
Saatler hep aynı saat,
Bir döngüde hapsolmuş zaman,
Ruhumda aynı melodi, aynı nakarat.

Her gün doğan güneş aynı,

Bazen kuş olup uçasım geliyor göklere
Bazen yağmur olup düşmek istiyorum yere
Bazen kalıp ağlayasım geliyor kendime
Bazen gidesim geliyor bilmediğim bir yere

Bazen susuyorum anlatmak yerine

Bir gün gelir, biter bu yolculuk,
Hayatın rüzgarında savrulur her ruh.
Dünya dediğin bir misafirhane,
Nasıl olsa hepimiz gitmeyecek miyiz?

Bu hayat sahnesinde birer oyuncuyuz,

İçimde bir feryat var, dışarıdan duyulmuyor
Sesim yetmiyor, duyan yokmuş gibi geliyor
Dizlerim titriyor, yüreğim çığlık atıyor,
Umutsuz bir çaba, içimdeki yangını söndüremiyor.

Bir çığlık atsam da, yankısı duyulmuyor,