Böyle değildin eskiden,
Ne oldu sana böyle yar?
Daha dün el ele iken,
Aramıza ördün duvar.
Sende sevdin, etme inkâr,
Böyle Olmamalıydı sonumuz
Ay ışığında yakamoz,
O uykusuz, ben uykusuz.
Martılar seni soruyor,
Sen gideli, herkes mutsuz.
Baharda ekmiştim;
Senin sevdanı yüreğime.
Üstünden;
Kaç bahar, kaç yaz,
Kaç hazan, kaç zemheri geçti.
Fırtınalar, kasırgalar, tufanlar,
Biliyorum be çocuk,
Üzme kendini !
Ne yeni yıldan ümidin var,
Ne eskisinden kalma sevincin var.
Bırakmadı bir türlü yakanı,
Söyle zalim susma söyle,
Şimdi hangi yüzle geldin?
Alev,alev ateşlerde,
Ben yanarken neredeydin?
Şekerime tuz kattın sen.
Sende seviyordun beni,
Gözlerinden okuyordum.
Tıpkı bende senin gibi,
Söylemeye korkuyordum.
Bu gecede uykusuzum,
Tedirginim, huzursuzum.
Cebimde bir kaç sigara,
Meteliksizim, yolsuzum.
Yine kudurmuş dalgalar,
Onca yıl aradan sonra;
Benim yaşlarımda,
Beyaz saçlı bir kadın
Aniden belirdi karşımda.
Durdu ve bana sordu:
“Beni tanıdın mı?” dedi.
Bir gün çıkıp geleceksin,
Beni affet diyeceksin.
Hadi ben affettim farzet,
yıllara ne diyeceksin.
Belki de diz çökeceksin,
Gözlerini tabloma çizdim,
Bakışını zihnime.
Sözlerini şiirime yazdım,
İsmini kalbime.
Vazgeç desem de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!