Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Yatacak yerin yok zındık
Cennet mi koydun varmaya
Ne çok yalanına kandık
Gerçek mi koydun kanmaya

Doğruluk vaaz edersin

Be hey ömrüm,üstüne gün doğmaz mı,
Günlerimi zindanlara çevirdin.
Yeşil bağım güllerini açmaz mı,
Baharımı hazanlara çevirdin.
Ömrüm beni gazellere çevirdin.

Cihat açarsın dünyaya,
Senin o cihadın batsın,
Gavur dersin el aleme,
Senin o imanın batsın.

Cihadın Allah adına,

Ey düşmanım gavur diyen
Gavurluk sendedir sende
Daha dün mazlumum diyen
Zalimlik sen'dedir sen'de

Mazlumken zalim olan sen

Sanki elimizde topaç,
Dünya çocuk oyuncağı.
Paylaşamaz savaşırız,
Savaş çocuk oyuncağı.

İnsan oğlu çocuk daha,

Bir zamanlar seni ne çok sevmiştim,
Sanki yabancısın şimdi yanımda.
Bizim bu sevdamız bitmez demiştim,
O çocuksu sevda bitti sonunda.

Boşa akan yıllar içim de acı,

Çoğaldıkça mülkümüz,
Neden açtır halkımız.
Canımızı tanklarla,,
Ezip geçen aklımız.

Biziz ezilen ezen,

Şu gül bahçesinde hayat,
Bir gülü bana çok gördün.
Hep ağlattığın dünyada,
Gülmeyi bana çok gördün.

Hayat o ilk baharında,

Doğan güne doğru çevir yüzünü
Gün görmeden zaman seni tüketir
Yarın yokmuş gibi bu günü yaşa
Dün tükendi bu gün seni tüketir

Akibet i ömrün dönüyor kışa

Doğup yaşayandır her can.
Doğan ölür.
Her canlının bir ömrü var.
Dünya ölümlü,
Tanrılar bile,
Şu doğada hiç doğmayan,