Celal Işık Şiirleri - Şair Celal Işık

Bir ot gibi yaşar,senden bıkarsın,
Hayata kattığın,bir mana yoksa,
Ölümlerden ödün kopar,korkarsın,
Uğruna yaşanır bir dava yoksa.

Yobaza dinini,niye sorarsın,

Dünyadan göçtü o güzel insanlar
Dost ile tuzunu bölen yok şimdi
Varını muhtaca veren komşular
Gönlü gözü tok insanlar yok şimdi

Nerede o kadir kıymet bilen'im

Gurbetten sılaya sıralı dağlar,
Yare döneceğim,yol belli değil.
Sılanın derdiyle,yürek kan ağlar,
Akar göz yaşlarım,sel belli değil.

Ayağım gurbette,aklım yurdumda,

Ayrılık rüzgarı,savurdu beni,
Elimi atacak,dal bulamadım,
Kaç zamandır gönlüm, aradı seni,
Sana ulaşmaya,yol bulamadım.

Sensiz baharlarım,bahar olmadı,

Ellerin altında zaman servetin.
Sevdana yoluna aşk olsun yolcu.
İster bahar ister zemheri olsun.
Gönlünde umuda aşk olsun yolcu.

Yüreğinde umut bağı solmasın.

Keramet akılda,Adem oğlunda,
İnsanlık erkanla,yol ile olur.
Evvel çiçek iken, meyve dalında,
Bin bir esrarengiz hal ile olur.

İnsan ile tarif oldu tanrısı,

Gel yoldaşım yol gidelim
Yolumuzdan etme bizi
Dost dosta sohbet edelim
Hoş sohbetten etme bizi

Dostum uzak dur hırsızdan

Sebebiyle yaşadığım,
Ömür vermişim yoluna,
Sevdam akıl karı değil,
Gönül vermişim yoluna.

Yüreğimde sevdan derin,

Gönül beni çekip sürme yollara,
Ardın sıra koşa,koşa yoruldum,
Nasılda kanmışım,ham hayallere,
Gönül ardın sıra,boşa yoruldum.

Bak gönül yurdumda, borana kışa,

Benim dertlendiğim senden ayrılmak.
Seni özlemekten yoruldum gayrı.
Bitti tahammülüm tükendi sabrım.
Seni beklemekten yoruldum gayrı.

Dön gel yarim dön gel bu hasret bitsin.