Cehennem Ondan Beter Şiiri - Kasım Kobakçı

Çekilen tabanca ateş saçar,
Kara namlu şimdi yolu açar,
Vurgunu yiyenler korkup kaçar.
*
Kurşun delirtiyor şu kalbimi,
Sırlar bürümüştür hep halimi,
Kimse göremezdi melalimi.
*
Sessiz bakışlarda durdu zaman,
Ölüm rüzgarı da esti yaman,
Kalmadı bu canda artık aman.
*
Tetik düştüğünde parlak ateş,
Kan sızdı toprağa battı güneş,
Bu acı feryada bulunmaz eş.
*
Siyah demir kustu öfkesini,
Ruhum yitirmişti gölgesini,
Duyduk ötelerden gür sesini.
*
Namlu ucunda bir zehirli ok,
İnsan yüreğinde merhamet yok,
Vurdu umutları acısı çok.
*
Tabanca patlarken korku bürür,
Gençlik hayalleri yerde çürür,
Kanlı gölgelerde ecel yürür.
*
Soğuk tabancadan fırladı kış,
Gözlerde donmuştu o son bakış,
Kanla çizilmişti acı nakış.
*
Kurşun yarasında gizemler var,
Tabanca sesinden inledi yar,
Bütün ufuklar da eylenmiş dar.
*
Tabanca namlusu olmaz serin,
Kurşun yarasıdır kanlı derin,
Altında kaybolduk kara yerin.
*
Sırlar gizlenmiş ve soğuk çelik,
Tabanca ağzında kara delik,
Vurulan bedende sızlar kemik.
*
Kanlar sıçramış bak duvarlara,
Düştük tabancayla hep darlara,
Ruhlar kurban gider o korlara.
*
Tabanca sesi her şeyi biçer,
İnsan ecelin şarabın içer,
Ölen bedenler dünyadan göçer.
*
Tabanca elinde bir kör inat,
Çırpınır yerlerde kırık kanat,
Bitti bak aniden tatlı hayat.
*
Dağılıp bulutlar acı biter,
Tabanca ellerde korku yiter,
Bu yangın cehennem ondan beter.