Casper'ın İlk Sabahı Şiiri - Alper Tunga 3

At arabacı Vahit geliyor.
çocuklar arabanın ardından koşarken.
Vahit; bir ata, bir çocuklara...
elinde ızdırapdan beslenen
o uzun ince ve siyah kayışı savuruyor.

bir evi var, önünde geniş ve açık bir bahçe...
giriş kapısının önü ve aile mirası bir vişne ağacı
yaz mevsiminde, pencerelerin ve kapıların
kapanıyor görüşü ve kuytuda esir bir at
dev vişne ağacının dalları, meyvesi ve yaprakları...

karanlık çökünce o mahzun atı sevelim
at arabacı Vahit! senden nefret ediyorum.
Ali abi!
Çalıkuşu!
haydi gidelim...

ilk günlerinde onu korkarak
daha sonra alışması şimdi ise uzun kirpikleri yaşlı
gündüzleri o arabayla Vahit'li dertler taşıyıp.
akşamları ve geceleri bu ağacın dibinde,
kışın ise küçük bir harabe de
sabah olmasın!
Vahit gelmesin!

ona ismim vermeliyiz... Casper!
hayalet Casper gibi... Korkutmak istemiyor.
ve onu bizden başka gören yok!
sevgimizin tanımı olsun ve Casper!

Ali abinin sevgisine,
bizim Ali abiye sevgimize
ve en çok birbirimize sevgimize
ve bu sevgi evrenine bir isim; Casper!

bazı yerlerinde rast gele yara izleri var.
gözünün kenarında, bazen sırtında
Vahit! at arabacı Vahit! senin izlerin bunlar.
Casper olmasa... Oysa halinden kim anlar
Vahit'in çapını kimse bilmez, onu da biz biliriz
seni bir tek biz ve Casper!

tamam! kim daha çok seviyor....
Çalıkuşu?
Ali abi?
Ben?

Çalıkuşu kollarını açtı kocaman, biliyorum.
senin sevginin bir tarifi yok
açtığı kolların içine dünya sığıyor.
ellerinde kırmızı ve mor erik lekeleri...

Çalıkuşu!
Casper!
Ben!
ve Ali abi!

oğlum kurtaralım!
Kaçıralım?
arka mahallede eski bir ahır var, orada saklayalım...
evden yemek yetiririz!
Casper'a bakarız!
Neden olmasın?

bir hafta boyunca Vahit'i izledim.
Casper nasıl bizimle gelebilir ki?
üstüne binemeyiz, elimizle götüremeyiz
tamam! o lanet arabayla...
o arabayla Casper'ı kaçırmalı
sakladığımız yerde bakmalıyız.

sevmek; anlamak, anlaşılmak...
şu an mühim olan; Casper!
Casper sevgimizin tanımı ve büyüklüğü
anlaşılmanın ise sessiz bir dili

vişne ağacının yaprakları meyvesi ve dalları
evin görüş açısını kapatırken, kuytuda mahzun Casper!
artık gidiyoruz, bu çileyi bitirelim...
at arabacı Vahit; o ızdırabtan beslenen
uzun ince ve bir sopaya bağlı kayışı
bu kez senin zihnine savuruyorum.

Sabah olmasın Vahit!
Akşam olmasın!
işler aksamasın Vahit!
aman! seni kimse tanımasın...

geceye sığındık ilerliyoruz...
bu defa en çok seven Casper'ı yönlendirsin.
Çalıkuşu! Casper'ın iplerini sana veriyorum.
sen kurtarmış ol!
çünkü; en çok sen seviyorsun.
bu ipler hem benim, hem de Casper'ın

Ali abi sevgisinden Casper'a yük olmadı
arkamızdan koşuyor. ilerleyelim!
artık at arabacı Vahit'in gözleri kapıda kalsın
ha geldi, ha gelecek... Vahit!
Casper'a bir güneş, Vahit'siz doğsun
ama bizden, vakitsiz giden hiç kimse olmasın.

bu gün ise sevgimize Casper'ın ilk sabahı yetişsin