Güne başlayıp merhametin kapılarında,
güneşe merhaba derken…
İçimi savuran rüzgârlar
ılık esmeye başladı yüzüme.
Çünkü seni karanlığın orta yerinde
parlayan bir ay parçası gibi hissettim;
karanlık gökyüzümü aydınlatan
Capella yıldızım.......
Sonra gecenin sessizliğinde seni yildizlara sorarken,
esen rüzgâr bir başka esmeye başladı,
dilimin ucunda ismin geçince.
Ay’a, yıldızlara birer birer isimler ekledim.
Bazen de yıldızlarda senin resmini çizerdim.
Ne yapsam kaybolmuyor gözlerimden.
Uykuya dalarcasına
gökyüzünde bir hayat belirledim ikimize.
Capella yıldızını sen diye bildim.
4 yıldızdan oluşan,
en parlak,
en anlamlı,
en manalı,
duygusu aydınlık olan
hislerimizi biriktirdim gökyüzünde.
Son günlerde içimi ürperten duygular
taşıyorum.
Sen de beni,
seni düşündüğüm kadar
düşünüyor musun?
Gökyüzünde başka yıldızların arasında
kaybolurcasına bakarken.
gözyaşınla karışık gülümsemenle
sen de bir yerlerde dalıp gidiyor musun
vaktin uğramadığı hayallere?
Capella yıldızım.
Özlemek.ten
Herkesten çok hatırını kendime sorar oldum
Bıkmadım.
Senin iyi olduğunu bilmek bile
Nefes alırcasina iyi gelirdi
belki de
Bir umudum ışığı gibi yansirdi yüreğime
Ben artık gecelerin sessizlik özlemi ile yaşıyorum seni Cappele yıldızım. Özledim SENİ
Ahmet Özen
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 11:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!