Canım Ormanım Şiiri - Kasım Kobakçı

Mevsimler değişir, canım ormanım,
Yapraklar dökülür, serin ormanım,
Ufukta canlansın, ateş ormanım,
Durgunlaşsın hep, o yeşil ovalar.
*
Asırları böldük, ıssız dağlarda,
Koşarak yorulduk, sessiz dağlarda,
Durumlar nicedir, yüce dağlarda,
Bütün varlık suskun, örtü altında.
*
Yakala sımsıkı, uzak yurdundan,
Erken çağlardaki, kurak yurdundan,
Seslenip istersin, ırak yurdundan,
Bedeninden kopan, serin rüzgârı.
*
Mevsimler yenidir, yüce ağaçlar,
Mevsimler yenidir, ulu ağaçlar,
Yöreyi sırtlayan, uzun ağaçlar,
Sürükler ileri, varlığımızı.
*
Fidan dikmem gayrı, tenha bağlara,
Ceylanlar uğramaz, o boş bağlara,
Çınar köklerinden, sızar bağlara,
Işıklar batarken, serin zirvede.
*
Eserler vererek, uzun adımla,
Eserler vererek, buzul adımla,
Mevsimler yenidir, adım adımla,
Mevsimler yenidir, derin vadide.
*
Kavurucu sıcak, seker dereden,
Serinlik yaratan, bakar dereden,
Yapraklar savrulur, akar dereden,
Avare gölgeler, beyaz dumandan.
*
Başıboş uçarlar, bulut katından,
Adımlar hedefsiz, yağmur katından,
O canlı varlığın, umut katından,
Asla korumadığın, son ovadan.
*
Eski yıllarını, tozlu yollarda,
Nasıl bilebilir, buzlu yollarda,
İhtimal sevdalar, nazlı yollarda,
Susuz çayırların, yok oluyordur.
*
Kuruyan fidanın, son bilmecesi,
Bütün huylarımı, saklar nicesi,
Eski mevsimleri, saysa nicesi,
Hatıralar sesler, ulu çınarlar.
*
Silinmez zihinden, eski sevdalar,
Avucun ateşi, o kor sevdalar,
Zehirli oklardır, belki sevdalar,
Yıkarak ayırır, yorgun insanı.
*
Acıtan cümledir, sivri uçlu ok,
Gençliğin pazarı, ince uçlu ok,
Biten kelamdır hep, kalın uçlu ok,
Derin düşünceler, yatar zihnimde.
*
Ufak umutlardır, yürekten yanan,
Yazların ufkunda, kalbinden yanan,
Yeşerecek olan, gönülden yanan,
İhtimal sevgidir, ulu ormanlar.
*
Sevgi böyle doğar, temiz kaynaktan,
Yok olup giderken, kirli kaynaktan,
Ağacın dalına, sızar kaynaktan,
İda Dağlarının, giz perileri.
*
Kum olup savrulur, eski masallar,
Bereket ruhudur, sanki masallar,
Söylediler bana, yeni masallar,
Ağlayan pınara, benzer o sular.
*
Yaprakları düşer, sarp yamaçlarda,
Susamış yağmurla, sert yamaçlarda,
Etme yeter, koca kart yamaçlarda,
Söküp alma beni, köklerimden hiç.
*
Böylesi özünü, söküp çıkarma,
Niye kurgularsın, döküp çıkarma,
Fırtınalar kopsa, sayıp çıkarma,
Boy at yeşer, serpil koca çınarım.
*
Yalnızca tohumla, ıssız kırları,
Kurak ihtimalden, koru kırları,
Ulaş ayazlarda, ısıt kırları,
Boşluğu tatmasın, kısa devirler.
*
Sarılıp aşalım, ıssız koyağı,
Yaprak kımıldamaz, bağla koyağı,
Dereler unuttu, o boş koyağı,
Ağaçlar yas tutar, solgun ovada.
*
Sükunet kaplamış, yeşil ormanı,
Ceylanlar suluyor, kurak ormanı,
Şahinler uçarak, geçer ormanı,
Rüzgarlar esmiyor, serin kırlarda.
*
Sessizlik hükmeder, yüce dağlarda,
Dallar boyun büker, yüksek dağlarda,
Fidanlar yeşerir, serin dağlarda,
Dereler çağlayıp, akar coşkuyla.
*
Tohumlar uyanır, ılık yağmurla,
Bereket fışkırır, ıslak yağmurla,
Tabiat uyanır, berrak yağmurla,
Umutlar yeşertir, koca çınarlar.