Ben, beni kaybettikten sonra
Benden sevgi bekleme.
Benim “ben” oluşumu,
Bana kaybettirdin sen.
Kendimi tanıyamazken,
“Eski sen ol.” deme artık.
Karanlığın gölgesinde hapsedilmişken,
Benden ışık saçmamı bekleme.
Hayâsızca tavırların…
Gerçek yüzün; üslup yoksunu,
Umarsız ve kararsız.
Gelgit akıllı bir zavallısın.
Soğudu kalbim…
Buzlar Kraliçesi’yim.
Ben, senin eserinim;
Buzlar Kraliçesi’yim.
Kayıt Tarihi : 12.05.2026 16:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!