Büyük Sevda Şiiri - Kasım Kobakçı

Tepeden akıttık nehirleri,
Yeşerttik bu ıssız şehirleri,
Sıladan çağırdık mahirleri,
Emeğe karşılık bulmadık biz.
*
Terleyen alındır ateş yakan,
Göklerden sevinçle yere bakan,
Şu Munzur dağından coşup akan,
Ümitle beklensin o şen yarın.
*
Dağlarda rüzgardır esip coşan,
Yollarda yolcudur durup koşan,
Bozkırda ateştir yanıp taşan,
Cananin derdiyle kavruldu can.
*
Yükleri ağırdır belim ezer,
Yoksullar köyünde mahzun gezer,
Zalimler her günü dertli sezer,
Milletin başında essin rüzgar.
*
Makine sesine sağır kalın,
Köylere uzaktan haber salın,
Şehirde masumca nefes alın,
Ormanda huzuru her an bulun.
*
Çeşmeler kurudu damla akmaz,
Kimseler yüzüne dönüp bakmaz,
Ateşler içinde ağıt yakmaz,
Erciyes başında eridi kar.
*
Yaralar içinde merhem sarar,
Devayı sadece dağda arar,
Yardıma gelen ne işe yarar,
Ege'nin sessiz efendi köyü.
*
Pes etmek bilmez o güçlü eller,
Sıcaklık bağrında kurur göller,
Geceden sabaha eser yeller,
Umutla bekleyen anam ağlar.
*
Güneşle uyanan erken kalkar,
Irmaklar misali coşup akar,
Gökyüzü altında ışık yakar,
Gönlünde yeşersin büyük sevda.