Burak Göç Şiirleri - Şair Burak Göç

Dünyadaki en hüzünlü kalpler
gün olur sabahın saçlarında birikir
Çare umar, bir nur bekler
vakit gelir kıyamet uçlarında birikir
Doğmaya yakın masum bebekler
kirlenir hayatın suçlarında birikir

Hafifçe süzülen bir tüydü dünya
Ateşten nefesle üfledi insan
Daha beşikte iken büyüdü dünya
Saçlarını ak tanelerle süsledi insan

Bu hınzır başka hınzır
Gövdesi küçük, pençesi Himalaya tepesi gibi tesirli
Bu hınzır başka hınzır
Tilki kadar kurnaz, kara akrep gibi zehirli
İnsanlığın kulağına üflenen vesvese gibi;
Güneşler ülkesinde zifiri gece;

Büyük sakalları olan, koca gözleri olan
İhtiyar bir vaktin ihtiyar adamı
Kanında hüzün, midesinde kanseri olan
Eski zamanların efkar adamı

İhtiyar adam tavana baktı

Tesiri büyüktür ama tefsiri zordur azizim
Yerini bulmanın iksiri zordur azizim
Çırpınan rüzgarlarla, şafaklarla yanmaz o defter
Fakat bir gözyaşına da dayanmaz o defter
Yaşamak zincirdir, ölmek bazen kordur azizim

Bu hayat sergisinde boş beklemek tekin değil
Ümitsiz doğan aslında yetim değil
Kabuğundan çıkan tırtılsa ne hoş
Kaplumbağaya kabuk terki mümkün değil...

İnsana dair kanundur;
Kurtarır insan ruhunu insandan
Fakat içinde olandan kurtulamaz
Ne kıyımlar vardır, nice hasret vuslatın peşinde
Kırılgan hamurunu tüketir insanın
Renginden kirlenir, boşluğuyla dolar içinde

Ey nadide yaşayış, hükmetmeden ve esir olmadan
Duvarıma boyası çalındı artık bıkkınlığın
Yeknesak yolların kıvrımlarından
Tövbesi tütsülendi yüreğimdeki çığlığın
Ne mavi bir sabah şimdi uyanmak kendime

Kırmızı süzüldü içinden güllerin, kanların;
Tekeline girdi kırmızı korkunç intikamların,
dünya esiri oldu kalpsiz insanların
İyilerin dünyada pek bir mülkü kalmadı...

Uçurumun kenarında sahilik,hasbilik...

Aklım karınca gövdesine sığar bazen
Zerresine de sığar
Bazen yaşamanın gölgesine sığar
Heybesine de sığar
Bazen gövdesi dar gelir asyanın
Kıtalar yekpare kara olsa dar gelir