Huzur sokağının tenha ikliminde bir kir miydim?
Bilsem ki ölüm var, hiç kendime gecikir miydim?
Benden tükenen şanlı tükeniş, tüketen kanlı tükeniş
Tükene tükene yoklukta birikir miydim?
Rüzgara efsun katan fırtına, bereket kaynağı kuraklık
Büyürsün, zamanın esiri resimler kirlenir
Büyürsün, betonlar altında kalan yeşiller kirlenir
Hazan vaktine selam duran kuşlar ölür
Hazan vakti doğan mevsimler kirlenir
Zülfüne kanatları değer gecenin, sabahlar kirlenir
Kıvırcık gözlerine sor, buğday bakışlarına
Hani hasat nerede, vuslat nerede?
Şehriyarı gönlümün düzen diye çırpınır
Fakat hicret nerede, nusret nerede?
Kanayan sessizliğe gürültü merhem mi?
Ölü bozguncuya yaşam matem mi?
Telinde aşk büyüyen dertli bir sazdır hayat
Kanında coşkun akan delikanlı soydur ölüm
Nutka gelmiş vakti geçmiş ihtiyar bir sözdür hayat
Bayramlık fistan giymiş tatlı bir toydur ölüm
Ağlamaklı çizgilerin derinine insem
Ne çok heybetli duvar olurlar, ne çok isteklere ket vururlar
Figanı gürültüyle bastırır, hüznü telaşla savururlar
Nidasız serzenişler asrıdır, sesini içinden duyurursun
Ufuk kovalarken kaf peşinde, kendini insanların içinde bulursun
Demin teline kalbinde vurduğun her nağme de sen
Seslerin ahengi seninle bütündü
Ellerinde zamanı taşıyan çocuklar vardı seninle
Mevsimler senin yüzünü örtündü
Akşamlar, mehtaba daldı seninle
Nazlı kaya parçalandı, gözlerine bakınca
Uykusunda konuşur oldu çiçekler
Emir buyur kalbine sürgünüme uğrasın
Gurbetin kirpiğine, kakülüne uğrasın
Yangınlar birikirse akşamların göğsünde
Niyazım akşamlara gündüzlere uğrasın
Tabutların suskun mizacına kulak verirsen
Ölüm gibi bekletip ve nihayet gelirsen
Bulutlar geldi, katmerli bir hüzün geldi
Kalbime değen bulutlarla hattıma yüzün geldi
Dirilik muştusu geldi sabahın ilk kuşuna
Kelebek rüyalarını yazdım kalbinin bakışına
Hasret bağrımı tırmalarken mutlu gün geldi
Fakat saklardı heyhat gizli ceplerinde
Ey şiir;
Ruhlarda dinmeyen bir uğultu yükselir
Sonra beklenmedik anda sen gelirsin
Kalplerin keşfine önce musibet gelir
Keşfe tanık olmaya sonra sen gelirsin
Önce hırkasını çıkardı, misafir gibiydi sanki
Sonra misafir kıldı bizleri evimizde
Yabancı gibi değildi, çok bizdendi halleri
O yüzden çabuk yerleşti kalbimizde
Eskiden beridir ara ara uğrardı
Yakın dostları endişe ve korkulardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!