Bana mutluluğun şiirini yazdıramazsın
Karışmam
Kimsenin mutlu hallerine
Ne dert ne tasa
Bir de keder yoksa ortada
Ve hüzün çökmediyse geceden sabaha
Bak şu suyun akışına
Böyle bir berraklık görmedi dünya
Nehirler ne güzel de buluşuyor
Denizle
İnsan okyanusta bir damla
Bak şu mütevaziliğe
Binlerce kez
Kucaklıyorum seni
Her seferinde daha sıkı sarılıyorum
Azıcık hüzün
Yüzlerce mutluluk
Bilirsin sevdayı yaşamadan ölmek bize yakışmaz
Sevdiğim göz
Güldüğün kadar varsın hayatta
Gülen hiçbir çiçek solmadı senden önce
Mutluluk kederin cilvesi
Umut düşlerimizin inatçı keçisi
Hüzne veda vaktidir şimdi
Şimdi
İçsel yolculuklarda
Kaybolmanın zamanındayız
Sevgilinin gözbebeklerinde büyümenin
Yeniden hayata sarılmanın
Durup düşünmenin
Kaptan
Suyu akışına bırakma bugün
Ömürden alıp götürmedi mi
Bundan önceki
Çevir dümeni artık başka bir yöne
Gidelim
Ah bir fırsatını bulsam
Öpeceğim
Müjgan'ı dudaklarından
Başlayabilsem yeniden bir hayata
Sadece
Bir banka şubesinde
Yeni bir yıla açtım gözlerimi
Takvimin yapraklarından
Ocak ateşi ile karşılıyor içeride
Dışarıda kar
Soğuk duvarlara yaslanıyor bedenim
Bilmiyorum Şubat'ta ne var
Ben ölürsem dokunmayın Safiye'ye
o da ağlasın doyasıya cenazemde
yesin ikramlıklardan
hayrına
kim demiş ki sevmeyi sevilmeyi bilmiyor diye...
merhaba dediğim sabahı yine ben gözetlerim
nasıldır diye merak etsem günü
boşa düşer sözcüklerim
eski bir türkü yollamış dostun gül cemali
karşı ovadan
çiçekli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!