Meğerse
benim yola düşmemi bekliyormuş herkes
şimdi kimse kalmadı geriye
bir arada değil dostlar
oysa ben uzun yola gideceğimi söylemedim kimseye
dönecektim
Ne zorlu yollardan geçtik seninle
düşlerim tutuştu
bir köy kahvesinde
Che'nin fotoğrafı eşliğinde
yıllar öncesinden
sobadan
Vardır elbette günahı
bir ömrü yarıda kılanların
kimin elindeki yazgı derin ve soluksuz bir çizgi
kim ölümsüz
gidenler mi kalanlar mı
günahsız değiliz hiçbirimiz sevgili
Zihnimde
seni nasıl eksilteyim
ey hayat
hüznün vazgeçilmez
mutluluğun ömre bedel
mısralarla sarılmış etrafın
Kışın soğuğu üşütmez insanı
İnsanın soğuğu üşütür
Bir ömür
Mevsimsiz kar yağar içeriye
Ama ne soğuk
Bir bilsen
kış mevsimi gibidir
bazı günlerde
hayat
soğur gün geçtikçe
kalın beyaz bir örtü kaplar üzerimizi
bekle ki erisin
...
son kul-lanma tarihi geçmiş yaşamlar dolaşıyor/sahipsiz/
toprağın üstünde
nefesi tükenmiş/hevesi geçmiş içinden
siyah bulutlar gibi sarmış gökyüzünü zifirden
ağlayan çocuk gözleri ıslanmış/haykıran güzel sözcükleri uslanmış bir de...
İyi geceler
Mıhiye
Bak yine gökteki yıldızları koydum yüreğime
Geceyi bağladım gündüze
Sabahı çıkardım aradan
Acelesi vardı hayatın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!