Sen
küçük bir çocuğun
bakışlarını seviyorsun ya
o bakışlar kurtaracak dünyayı
tüm kötülüklerden
sevinç gözyaşları dökecek bulutlar yeryüzüne
Hiçbir kötülük süremez
Sonsuza kadar
Hükümsüzdür karanlık sayfalarda yazan yazılar
Aydınlansın karanlık odalar
Hüzün dolu
Kifayetsizdir çığlıklar
Farkın yok kimseden diyemiyorum sana
Farkın var
Değilsin gücünün farkında
Bilgisayar klavyesi, makinaların gür sesi
Bir miting alanında atılan
Tek bir sloganın sesi yeter
Faili meçhul sabahın kızıl saçlı güneşi
dağ yeşilim, böğürtlen bağım, mor menekşem
avuçlarından içtiğim su demdir bana
gözlerinin ahusu hükümsüz
sevmelerinin çıkarsaması günsüz
gecesi delil karartma
Aşk nedir?
elinden alınan herşey değil midir?
bir çocuğun oyuncağı mesela, aşk değil midir?
gözyaşı dökmüştür
sevmiştir, bağlanmıştır, koynuna alıp uyumustur geceler boyu
ilk onunla uyanmıştır sabaha, annesiyle birlikte
Karbeyaz
Geride kaldı bulutlara sevdalı ilk yaz
Elinde su testisi yürüyor yaşlı kadın ağır aksak
Buruk mor, karşılıksız sevgi ve tümüyle sessizlik
Kanat çırpıyor göçmen kuşlar hala
Sarıdan kırmızıya çalan bir Kasımpatı, Krizantem
Seni düşündüğüm anların
en uzak
coğrafyasında
naylon çevrili pencerelerden
öyle bir şehre düşsem
soğuğa tutsak ellerimizde ve yasaklı
Hava sisli
Çiğ düşmüş yerlere
Hemen
Karşı camın arkasındayım
Görüyorum seni buğulanmış karşı pencereden
Ayağımda prangalar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!