Bülent Baysal Şiirleri - Şair Bülent Baysal

Başı yalan, sonu yalan
Her işte var nice talan
Zulmü görüp sessiz kalan
Vicdan bunun neresinde

Akar dere haktan yana

Dağ idin doruğa eremez oldum
Kestiler yolumu, kullara küstüm
Varıp da oturdum aşık yurduna
Aşkımı anlamaz, dillere küstüm.

Gezdim hem Acem'i, Avşar elini

*** KUTSALINA SAHİP ÇIK ***

Gör artık şu Kudüs'den mazlum sesler yükselir
Dünya tıkar kulağı, bari sen duy Müslüman!
Volkandır esen rüzgar, virane haller hüsran
Ulaşır arşa zulüm, seni bulur Müslüman!

KUYTU KARANLIK

Hırsın hırkasını giymiş zaman
hayel nedir hakikat nedir
zamanın neresinde durur akrep ve yelkovan
neresinden seslenir

LA MEKAN AKŞAMLAR

Maskesini takmamış bir yerindeydik zamanın
Köşe başı beklemelerim sanaydı
Verandada manolyalar sen kokardın
Pikaba konan plaklarda sen çalardın

*** LE CAN ***

Le can
Sen mi benden gidiyordun
Ben mi senden
Göz yaşlarıma düşüyordu özlem

**MANOLYA**

Manolya nazlı çiçek, bulut rengi bir gonca
Narin, nazlı durursun, küsersin dokununca
Seni seyre dalıp da, öpememek doyunca
Bu can yoluna kurban, aç artık o gülünü

MEÇHUL ENGİNLERE

Kızıl bir akşamdan, seyrine geldim
Esti rüzğar, gönül sesinde yeldim
Kara gözün kirpik mestinde seldim
Gün batar, geceye sözümüz vardır

☆ MEÇHUL HALDEYİM☆

O eski günlerim, düşer aklıma
Sancılar saplanır şakaklarıma
Ben hep mağlup doğdum şafaklarıma
Güz görmeden gazel olmuş haldeyim

Meşkinde Gönül

Güzellik cihanda onsuz hiç kalır
Doğan gün nurudur aklımı alır
Gözlerde maviyi deniz kıskanır
Böylesi güzelin meşkinde gönül