Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Nicesi geldi geçti şu ölümlü dünyadan
Son nefesine kadar bu devran bitmez sandı
Uyanık halde dahi uyanmadı rüyadan
Uyur gezer yaşayıp öldüğünde uyandı

Kimi yan geldi yattı yer yüzünde gezindi

YAREN'E

Düşün düşün bu iş nereye kadar
Kendini bu kadar horlama yaren
Kulağın pür dikkat gözlerin radar
Boş yere aklını zorlama yaren

YAR/I

Beraber geçersin onlarca yar'ı
Düzlükte bırakır yolunu yarı
Hiç kimse istemez böyle bir yar'ı
Yol ayrımı olur kısa gün kar'ı

Kızılca kıyamete koşarken boz bulutlar
Şimşekler göğü yardı aydınlattı her yeri
Enkaz altında kaldı beslenilen umutlar
Felaket balçığına gömüldü diri diri

Kağıttan köprüleri aldı götürdü seller

Tuzaklara düşmüştük düşman sızdı içeri
Dört koldan saldırdılar Vatan işgal edildi
Polatlı'ya gelmişti Yunan denen haşarı
Toparlanma öncesi düşman meşgul edildi

Çanakkale savaşı ortada duruyorken

İlk on yılda taylar gibi gezindim
Yirmiye dek nefs atımda süzüldüm
Kırka kadar satır satır yazıldım
Kırktan sonra geçen ömre üzüldüm
Ellisinde ilmek ilmek çözüldüm
Şimdi ne mi yapıyorum

Bir tohum serpilmiş kara toprağa
Kök salıp ulaşmış yeşil yaprağa
Göklere yükselmiş bezenmiş doğa
Topraktan yağmurdan azığı varmış

Gövde çevresine dallar serpilmiş

Vatanı Bayrağı namus biliriz
Ona göz dikeni hepten sileriz
Kula kulluk etmez Haktan dileriz
Ar namus hayadır özümüz bizim

Erlik miras kalmış atadan bize

Ben mi zamana uydum yoksa zaman bana mı
Ana sütü içmekle başladım bu hayata
Paşa çayı içmekle geçti çocukluğum
Akıp durulurken demlendi çayım
Ne yazık ki koşarken içemedim
Aktım duruldum

YILDIZINI GÖRECEKSİN

Çok mu bunaldın
İçin mi daraldı
Umutsuz mu kaldın
Benzin mi sarardı