Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Düşünmeye fırsat vermeyen yıllar
Göçmen kuşlar gibi uçup gittiniz
Gençlikte hal hatır sormayan yıllar
Ömrümü dört nala sürüp ittiniz

Kendime münasip bir dünya kurdum

Yine yangınlardayım içim daraldı inan
Millet sanki enayi kandıran kandırana
Bıktık usandık artık sınırsız dolu ekran
Birbirini yiyerek sindiren sindirene

Evimizin içinde her dem aynı simalar

YİYORUM KEDERİMİ

Zerrenin zerresiyim şu kocaman cihanda
Merak edip tartmadım dünyada ederimi
Çıkışa koşuyorum iki kapılı handa
Yüreğimin içinde sindirdim kaderimi

Gökyüzünde yüzüyor bak
Ay güneşe nasıl uymuş
Yerle göğü ayırmış Hak
Korunaklı tavan koymuş

Bir bütünden ayırarak

Nicesi geldi geçti şu ölümlü dünyadan
Son nefesine kadar bu devran bitmez sandı
Uyanık halde dahi uyanmadı rüyadan
Uyur gezer yaşayıp öldüğünde uyandı

Kimi yan geldi yattı yer yüzünde gezindi

YAREN'E

Düşün düşün bu iş nereye kadar
Kendini bu kadar horlama yaren
Kulağın pür dikkat gözlerin radar
Boş yere aklını zorlama yaren

YAR/I

Beraber geçersin onlarca yar'ı
Düzlükte bırakır yolunu yarı
Hiç kimse istemez böyle bir yar'ı
Yol ayrımı olur kısa gün kar'ı

Zaman akar su misali
Düşer engine engine
Sonsuzluktur son visali
Coşar engine engine

Hiç kimseye halı sermez

ZAMAN 2

Acımasız, kıymetli, koşar uçardır özü
Ebediyet yolunda sonsuz adımdır zaman
Başlangıcı bilinmez yanar erimez közü
Bir saniye öncesi yitik şadımdır zaman

Kararlı yola çıkar yürür vakti sabada
Kararsız kavga eder erir vakti hebada...