Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

SİYA/SET

Bir tek oy uğruna yırttı kendini
Sınır tanımadan üzdü siya/set
Azgın seller gibi yıktı bendini
Her menfeze girdi gezdi siya/set

Henüz on beşine basmıştı
Güzelliği dile destan
Üstünde basma fistan
Yeni çiçek açmıştı
Mis kokulu gülistan

Yıllar rüzgar gibi geçti
Bazen hüsran bazen umut
Umutlarım çiçek açtı
Bazen soyut bazen somut

Çocukken büyümekti hayalim

Her ömür gelir geçer farkına varamazsın
Adım adım gidersin mazide duramazsın

Ömür biçilmiş kaftan zaman kaftan güvesi
Beden giyilmiş esvap ruh esvabın nüvesi

SON DEM

Ömür kısa hayal uzun
Çabuk geçer bahar yazın
Her bir fani anlar güzün
Çaresizce çeker nazın

Beş duyuyla sınırlı bir beden taşıyoruz
Görünen duyulanla hataya düşüyoruz
Hep sonluyu düşünüp sonluyu yaşıyoruz
Oysa sondan ötede uhrevi sonsuzluk var

Kalp ve ruh ilişkisi maneviyat coşturur

SOYUMUZ OĞUZ BOYU

Gaflet zamanı değil uyanık olmak gerek
İpine sarıldığın girdaplı dipsiz kuyu
Sandalın su alırken haybeye çekme kürek
Kapat tüm çatlakları defet çirkefli suyu

SU AKTI YARIĞIN BULDU

Gün batımı çıktı yola
Gece boyu yoktu mola
Ayak ayağına sürttü
Parmak pabucunu dürttü

Vücudum deniz gibi açıklarım dalgalı
Med cezir arasında dalgalara tabiyim
Yürek nefsine dargın ruh bedenle kavgalı
Urganı tel tel olmuş salıncakta gibiyim

Maziden el sallıyor çocukluğum gençliğim

Boşuna uğraşmayın emekler boşa çıkar
Eksen de buğday vermez yer kayran tohum arık
Vatan nedir bilmezler emel sadece çıkar
Kimse destek vermesin bunlar zaten şımarık

Terör örgütlerinin yoktur asla molası