Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Beş yüz yıllık birlikteliğe ihanet
İngiliz flörtü ve hüzünlü ayrılık
İngilizlere taptın
Tapmayacaktın

Sana emanet etmiştik Mescidi Aksa'yı

Gökyüzü Lacivert
Hava açık, gece ayaz
Rüzgar çıldırmış sanki
Vızıltısı avaz avaz
Sıra sıra dizilmiş buz sarkıtları
Demir parmaklık olmuş penceremde

Topluma nükseder bencil sefahat
Bizlik sütre ardı benlik hak olur
Tuzu kurulardan ırar sahavet
Kimi aç kıvranır kimi tok olur

Asla mümkün olmaz aksar adalet

Nice engebeli yollardan geçtim
Kendi engelime kendim takıldım
Hayal aleminde göklerde uçtum
Yüksekten uçarken yere çakıldım

Kanatsız kuş gibi oldum uçarı

Her şey öyle sıradan ki ati mazinin tekrarı
Gözlemekten çok yoruldum her yer gafletin nektarı...

YORUYOR

İnsanı mahveden çizgiyi geçmek
Bilmeden gaflete düşmek yoruyor
Boşuna gayrettir mevsimsiz açmak
Soğukta donarak pişmek yoruyor

Altı günde gökleri tüm evreni yarattın
Alemlerin Rabb'isin nur ağdıran Yüce'sin
Gündüzü kovalayan karanlığı ürettin
Güneş Ay ve yıldıza baş eğdiren Yüce'sin

Güneşe aydınlığı aya nuru yükledin

Ömrümün ilk demiydi mazide bıraktığım
Sonbaharda maziyi arar oldu gözlerim
Deli çaylar gibiydi boz bulanık aktığım
Yaprak döküyor ömür gazel doldu izlerim

Alnımdaki çizgiler sıra sıra eklenir

YÜREĞİL
Söğütten yol alıp gelmiş dedemiz
Oğuzlardan ilham almış Yüreğil
Bu günlere gebe kalmış ebemiz
Yeni nesle ışık olmuş Yüreğil

YILDIZINI GÖRECEKSİN

Çok mu bunaldın
İçin mi daraldı
Umutsuz mu kaldın
Benzin mi sarardı