Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Ömrümün baharıydı
"İnsan yaratılmışların en şereflisidir"
Hoş geldin dediler imrendim
Güvenmelisin dediler güvendim
Mutlu başladı süreğim

Şu yalan denen bela beşerin yüz karası
Yalana pirim veren toplumların yarası

Bu çağın hastalığı salgın bir hal alıyor
Tele/vizyon yoluyla her haneye dalıyor

Ona yol gösterdik aklı basmadı
Saltanat uğruna gözü kesmedi
İstediği yönde rüzgar esmedi
Halkını öldürdü şu zalim Esed

Baktı ki olmuyor Rus’u çağırdı

Neden niçin nasılı şiar edin kendine
Kendine soru sormak düşünceyi doğurur
Besle büyüt uygula renk karıştır rengine
Boya fırça ve tuval yeni tablo çağırır

Daldır spatulayı gezdir tuval üstünde

TAKİYE Mİ, BAKİ/YE Mİ

Yaratılma gayen tekamül için
Bunu insanoğlu bilmiyor niçin
Doğruluk yolunda dert biçim biçim
İnsanca yaşamak yüzün akıdır

Fazla söze gerek yok her şey ayan beyandır
Gönderdiği kitapta anlatmış ahirini
Gidilecek esas yol ilim ile imandır
Elçisiyle aktarmış Yaratan zahirini

Oku diye başlayıp uygula emri vermiş

T/AN

Gecenin gündüze pes ettiği an
Yaratılanları ağartıyor t/an
Nasipler yağıyor haydi kalk uyan
Uyanış aşkıyla El-Kerim'i an

İstiklal istikbal vatan uğrunda
Bütün coğrafyada geziyor Mehmet
Kahraman yürekli yüce bağrında
Büyük tehlikeyi seziyor Mehmet

Havadan karadan düşman vuruyor

Bu son gecede kardan adamım
Yürek hardan yoksun
Fermanı bekliyor imamım
Neden bu kadar soğuksun
Çok üşüyorum

Akıl aynı olsaydı yapay zeka olurduk
Tekamül hayal olur aynı yerde dururduk

Yaradan zeka verip beşere yol göstermiş
Oku diye başlayan Kuran'ımı göndermiş