Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Nice yıllar dinledik alim sanıp onları
Her kılığa girerek nice canlar yaktılar
Onları bizden sandık değişikmiş kanları
Nadanlığın çirkini başımıza döktüler

Şerlerinden korkarak kapandık içimize

Göç yolları katar katar
Bu günü dünden beter

Bakışları donuk
Umutsuzlukta aranıyor umut
Gamzesine işlenmiş yakarışları

Vicdanın rahatsa sağlamdır özün
Dilde kemlik olmaz yahşidir sözün
Gönül gözün varsa net görür gözün
Yalandan dolandan talan olmazsın

Derinlik görende olmaz farazi

Açık bırak sevgi kapını
Belki bir serçe sığınır gönül otağına
Bir çiçek iliştir yakana
Gül yaprakları bırak kapı eşiğine
Erdem kokularıyla buluşsun kalkık burunlar

Ne ölümden korkarlar ne ölüm sonrasından
Azapsız ölüm seçer ölümü öldürenler
Şehitler ölümsüzdür ayrılmaz yuvasından
İrem'e yelken açar ölümü öldürenler

Vatan Bayrak uğruna ömrünü hiçe sayar

Ömrüm dörtnala koştu yelesi yelken gibi
Nefesi güzel hoştu kumsalda meltem gibi
Kişneyip haykırışı dalgadan yol alışı
Köpürüp ter atışı sulu kar sepken gibi

Mazideki dizlerim zıplardı kaplan gibi

Hüzünlü geçiyor ömrün son demi
Maziye uzanıp ağlar gözlerim
Yürek özü buldu terk etti kemi
Yaşlı yüreğimi dağlar giz'lerim

Çok bel bağlamışım olur olmaza

ÖMÜR

Bahara meftun iken akla düşmez ki hazan
Farkına varamadan çoktan dem alır ömür
Uğraşlar hengamedir çarkına sarar düzen
Azgın akan nehirde kendini salar ömür

ÖMÜR

Ömür sudur akar gider
Beden sanki onu güder
Yaşar iken bizar eder
Ben yine de sevdim seni

Maziden atiye gittiğim yolda
Attığım adımın izini sürdüm
Kendimi aradım onlarca yılda
Farkında olmadan yitişi gördüm

Çöldeki kum gibi savruluşuma