Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Maziden ati'ye bir rüzgar esti
Döktüğü yapraklar dizimi aştı
Ayaklar koşmaktan umudu kesti
Ömür son deminde kışa ulaştı

Vuslatı bekliyor tedirgin yürek

Akif

Vatan sevdalısı zor günde ışık
Çilekeş dünyada Hakkına aşık
Namerde haine iğneli beşik
Arkadan gelenin yoludur Akif

Burası mermeristan
Mevki şehri kabristan
Kimi mezar bakımsız
Kimileri gülistan

Yan yana dizilmiş demin kaderi

Çiçek çiçek dolaşıp bal üreten arıya
Güneşten rengin alan al yeşil ve sarıya
Bedeni taze tutup nefes alan deriye
......Gönül gözüyle bakıp sırlara ermek gerek
....."Leyla'ya bakıyorken Mevla'yı görmek" gerek

Aklından özürlü bir demeç vermiş
Türk'ü Türkiye'den atmakmış derdi
Densizin sözleri ortamı germiş
Kirli siyasetle yatmakmış derdi

Körfezde epeyce aptal kandırmış

Yalanla beslenir gerçekten uzak
Gerçekleri görmek zordur onlara
Kazdığı her çukur kendine tuzak
Zanneder ki yalan kardır onlara

Gözleri açıkken rüyada yaşar

EŞİTLİK

İnsanlar terazide tartılıncaya kadar eşittir
Dünya terazisi hileciyi ağır gösterebilir
Makbul olan mizanda ağır olabilmektir...

İstikbale müessir yığınla mesele var
En kavi olanlara melül melül bakarız
Yüreklere çığ düşer gönül olur ahu zar
İstemsiz sürüklenir enginlere akarız

Bu ahval karanlıktır kendimize gelelim

MUHATAP

Alçalmadan alçak gönüllü olan
Birliktelik kurar taze ve diri
Muhatap çirkefse sakın ha aman
Tependen dökülür çirkefin kiri...

MÜNDEMİÇ

Bendeki mündemiç azap içinde
Vuslat zamanını iple çekiyor
Varlığı sureti başka biçimde
Fırtına öncesi rüzgar ekiyor