Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Hayat kum saati ömür çöl kumu
Ahrete göçüştür düşen her tane
Koca ömür denen bir kum dökümü
Vakit tamam ise maraz bahane...

Son demini yaşıyordu şeytanlar
Son kurşunu devreye girdi iblisin
Yakın ortalığı dedi yılanın başı
Sürüngenler uzandı kaz dağlarına
Cehennem ateşi eritti taşı
Alev püskürtüyordu kara yılanlar

Çölleşmiş yüreklerin cidarı çelik kaplı
İçeri nüksedemez rahmet yağsa ne fayda
Sığ suda dolaşırlar ahvaller küçük çaplı
Gerçeğin ta kendisi göze ağsa ne fayda

Nur yağsa da göremez gözlerine mil çeken

Ne yapsam kar deyip nefse kanarsın
Verilen emanet benim sanırsın
Bazen güneşlenip bazen yanarsın
Uykudan uyanıp görene kadar

Uyuyan şeytanı nefsimiz yemler

Hevesi çok olanın yüreği buruk olur
Dünyaları versen de daha der aza gelmez
Aç gözü doyumsuzdur üzümü koruk olur
Neşesi zorlamadır yürekten yüzü gülmez

Haris için mutluluk bulunmamış cevherdir

Evimiz kerpiçten tavanı pardı
Ocak başı bize en güzel yerdi
Kül üstü köz yanı çay semaverdi
Alevin şavkında çay ne güzeldi

Bayramda gıngırgeç biner dönerdik

Yazacak çok şey var yaz yaz bitmiyor
Harf, hece, kelime, cümle yetmiyor
Yürek dayanmıyor, dil elvermiyor
Söz kifayetsizmiş, yazmak ne mümkün

Kimisi fetöye kaptırmış özü

NE OLUR

Sağnağına sakla sevda yelini
Kuru kuru boşa esme ne olur
Öyle yalancıktan tutma elimi
Sevdim diye ahkam kesme ne olur

Aklından özürlü bir demeç vermiş
Türk'ü Türkiye'den atmakmış derdi
Densizin sözleri ortamı germiş
Kirli siyasetle yatmakmış derdi

Körfezde epeyce aptal kandırmış

Yalanla beslenir gerçekten uzak
Gerçekleri görmek zordur onlara
Kazdığı her çukur kendine tuzak
Zanneder ki yalan kardır onlara

Gözleri açıkken rüyada yaşar