Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Gece dingin ben dingin saat bando çalıyor
Zaman cenderesinde tespih çeker haldeyim
Yelkovana bakarken yorgun gözüm dalıyor
Yakamozlar üstünde batar çıkar haldeyim

İçimdeki cehennem nefsimden besleniyor

Yalanın en kötüsü kuşkusuz ki bühtândır
İftira atan kimse şeddeli şarlatandır
Suizan dahi kötü bırakın iftirayı
İftirayı defetmek en yahşi imtihandır...

İhtizaz halinde izsiz yollarda
Zerreye özenip hiçlik hallerde
Melek kanadında emin ellerde
Buharlaşıp uçsam gökte barınsam

Hayat denilen şey nefes arası

Kızıla döndü bulut ok fırlatıp dağlara
Gözümde perdelendi güneşimi saklayan
Denize düşen ateş takılmıştı ağlara
Sabahı bekle dedi ağları ayıklayan

Yansıma pırıltısı Aydan aksetti suya

İlişmeyin ekranlara
Hey size söylüyorum
Her konuda ahkam kesen ekran borazanları
Fitne fesat ekmeyin
Bu toplumu germeyin
Ayrık otu dermeyin

Muhabbetler mi sivri ben mi köreldim
Sesli harfler arazi
Heceler sulu sepken
Cümleler iğneli beşik
Virgüller tetik
Noktalar mermi

Bir an bile olmuyor dertten kederden uzak
İnsan ihsandan uzak çürüyor ağır ağır
Karanlıkta gibiyim bastığım her yer tuzak
Yürekler yangın yeri kulak vicdana sağır

Hain tuzak kurarken masum can pazarında

İNŞALLAH

Fırtına öncesi sessizlik hakim
Mehmet'e işaret izdir inşallah
Neşter vurmak üzre yaraya hekim
Kızılelma yolu düzdür inşallah

Yolum sırat köprüsü rüzgarım sağ yanımda
Sol yanımda uçurum savurur durur beni
Nefsimin virüsleri dolaşıyor kanımda
Damarıma musallat yürekten vurur beni

Vicdan fırçası ile kalbimi fırçalarım

Sanırım insanlık haddini aştı
İnsan nesli dahil her şeyi yedi
Genlerle oynayıp hataya düştü
Amansız hastalık tümör üredi

Yetmedi dünyada dengeyi bozdu