Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

GÖRENE VAY BE, BAKANA TÜRBE

Bazı insanlar vardır bir uçar bir sürünür
Kartal mı yılan mıdır anlamak mümkün olmaz
Hainle kolkolayken vatansever görünür
Düşmana gözün kırpar enseden kimse bilmez

GÖRMEK

Gözünün hakkını vermeli insan
Cevherin üstünü kazmaktır görmek
Tarafsız bakana lehçedir lisan
Gerçeğin altını çizmektir görmek

Gözlerim geri durur mahrumum gülşen yüzden
Derin derin bakamam nazar değmesin diye
Bülbül dikkat kesilir dilinden düşen  sözden
Senin varlığın bana Yaratan'dan hediye

Cism ü canım senindir gönlümün dürdanesi

Büyük şeytanların merhalesi bu
Dinsel sapkınlığın son perdesi bu
Canlı soykırımın son haddesi bu
Gözlerim kalbime ateş ediyor

Bu açlığı gören lokma yutar mı

Sessizce konuşur gözlerin dili
İçine bakana çok şey anlatır
Bazen sırılsıklam bastırır Nil'i
En katı insanda kalbi inletir

Yalan nedir bilmez doğrudur sözü

Gök kuşağına baktım yedi renk sıraladım
Renkleri ovaladım bin bir yeni renk çıktı
Gözümdeki perdeyi kalbimle araladım
Gördüğüm görmediğim birbirine denk çıktı

Görüş açımı ölçtüm yüz seksen dereceydi

GÖZ YAŞI

Ölüm hediyesidir gözyaşı
Sağlığında bir türlü dökemediğimiz
Yıllarca biriktirip büyüttüğümüz
Diz dövdüren

Ne güzeldir uykuya huzurlu dalabilmek
Yeniden doğuşunda nefesin alabilmek
Tazecik yeni günde yaşıyor olabilmek
Gözün perdesin açıp Güneş'i görebilmek

Ne güzeldir yürüyüp bahçeye inebilmek

Ey sol yanım
Can yoldaşım
Can yarım

Kara kış mı ürküttü cesaretini
Kuru ayazlara mı saldın geleceğini

Günaydın dediler kalktım şafakta
Dayak yemiş gibi sırtım yatakta
Gözlerim dolaştı şark-ı afakta
Güneşi aradım durdum gün boyu

Sisten yorgan indi şehri kapladı