Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

GÖRDÜM

Konuşan inanmaz kendi sözüne
Yalana alkışı tutanı gördüm
Kuyruklu cümleler kurup gözüne
Sallayıp sallayıp atanı gördüm

Kendimi ararken kendi içimde
İçin için yanan közümü gördüm
Gözlerim açıldı başka biçimde
Bir toz zerresinde özümü gördüm

Sırların sırrını hep es geçmişim

GÖRELİM

Ahkam kesmek kolay tuzu kuruya
Kırkta biri zekat ver de görelim
Servetin kaynağı işçi arıya
Kışlığın var mıyı sor da görelim

GÖRENE VAY BE, BAKANA TÜRBE

Bazı insanlar vardır bir uçar bir sürünür
Kartal mı yılan mıdır anlamak mümkün olmaz
Hainle kolkolayken vatansever görünür
Düşmana gözün kırpar enseden kimse bilmez

GÖRMEK

Gözünün hakkını vermeli insan
Cevherin üstünü kazmaktır görmek
Tarafsız bakana lehçedir lisan
Gerçeğin altını çizmektir görmek

O her yerde aleni bakmasını bilene
Sırrına ermek için bir çiçeği gör yeter
Derinlik zumlanıyor ondan ilham alana
Yeter ki dikkatlice bir böceği gör yeter

Kara topraktan toplar yapraktaki zarını

Gözlerim geri durur mahrumum gülşen yüzden
Derin derin bakamam nazar değmesin diye
Bülbül dikkat kesilir dilinden düşen  sözden
Senin varlığın bana Yaratan'dan hediye

Cism ü canım senindir gönlümün dürdanesi

Büyük şeytanların merhalesi bu
Dinsel sapkınlığın son perdesi bu
Canlı soykırımın son haddesi bu
Gözlerim kalbime ateş ediyor

Bu açlığı gören lokma yutar mı

Sessizce konuşur gözlerin dili
İçine bakana çok şey anlatır
Bazen sırılsıklam bastırır Nil'i
En katı insanda kalbi inletir

Yalan nedir bilmez doğrudur sözü

Gök kuşağına baktım yedi renk sıraladım
Renkleri ovaladım bin bir yeni renk çıktı
Gözümdeki perdeyi kalbimle araladım
Gördüğüm görmediğim birbirine denk çıktı

Görüş açımı ölçtüm yüz seksen dereceydi