Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

GİR KAFESİNE

Hey sen!
Sendeki yitik ben nerede
Kodesinde göremiyorum

Dostlarını iyi seç ben benciye bulaşma
Menfaat dostluğunu yüreğinden sil de git
Bırak bozulsun ara düzeltmeye çalışma
İlişkini keserek ortaklığın böl de git

İhtiyacı bitince nankörlük başlıyorsa

GÖKLERDEN İMAN DÜŞER

Evrenin tek sahibi girse gönül bağına
Sol yanın omuz verir aciz kalan sağına
Maziye bakan yürek acır gençlik çağına
Dökülür göz yaşları dillerden aman düşer

Dalında olgunlaşan çatlamış nar gibisin
İçi dıştan görünen ömrümün bir tanesi
Yolumu aydınlatan ufkumda nur gibisin
Yüreğimde barınan ruhumun nar tanesi

Rabbimin elçisisin darı beka yolunda

GÜNLÜN NEŞEYLE DOLSUN

Yeter artık uyuduğun
Bak güneş dağlardan ovalara dikmiş gözünü
Gerilerde kaldı artık yatarak büyüdüğün
Silkelen ve yakala özünü

GÖNÜL DERGAHIMIN DEMİ

Yıllarca yazmıştım yeni derledim
Hisler aynasının camı bu kitap
Neyi gördüm ise o'nu söyledim
Gönül dergahımın demi bu kitap

Şeddeli bağımlılar gönüllü köle olur
Köle olan insanın gözüne mil çekilir
Kulakları işitmez belleği zula olur
Kula kulluk ederek lime lime dökülür

Kulun kulu insanlar kölelik beyan eder

GÖRDÜM

Konuşan inanmaz kendi sözüne
Yalana alkışı tutanı gördüm
Kuyruklu cümleler kurup gözüne
Sallayıp sallayıp atanı gördüm

Kendimi ararken kendi içimde
İçin için yanan közümü gördüm
Gözlerim açıldı başka biçimde
Bir toz zerresinde özümü gördüm

Sırların sırrını hep es geçmişim

GÖRELİM

Ahkam kesmek kolay tuzu kuruya
Kırkta biri zekat ver de görelim
Servetin kaynağı işçi arıya
Kışlığın var mıyı sor da görelim