Bükülen Yollar Şiiri - Yücel Özkü

BÜKÜLEN YOLLAR
Bitmiyor dünyanın yükü, kederi,
Yolum yokuş, aşar gidiyorum.
Dîvâne gönlümü bir telaş sardı,
İçimde ne varsa taşır gidiyorum.

Bir yanım susuyor, bir yanım sızlar,
Geceler içimde izler saklar.
Hangi yola dönsem, önümde yollar,
Sessizce kendimi arar gidiyorum.

Kimi gün yağmurum, kimi gün ayaz,
Her adım gönlümde bir iz bırakır.
İçimde dinmeyen bir türkü sesi,
Usulca dilime düşer gidiyorum.

Yollarım büküldü, dizlerim yorgun,
Yüreğim hâlâ sevdaya vurgun.
Dünya arkamdan ne söylerse desin,
Bir gönül türküsü söyler gidiyorum.

YÜCEL ÖZKÜ
12 Ağustos 2026/22:27