Bugün hiç özlemedin mi beni

Bugün hiç özlemedin mi beni?

Bir an bile mi düşmedim aklının kıyısına,
Bir şarkının en yaralı yerinde,
Ya da gecenin en sessiz saatinde
Adım dudaklarının ucuna gelip 
Vaz mı geçti?
Ben özledim…
Hem de öyle bir özledim ki 
Sokaklar seni andı,
Rüzgar sesini taklit etti,
Ve ben her yanlış seste 
Sana koştum içimden.
Bugün hiç özlemedin mi beni?
 Mesela bir kahve içerken 
Yanındaki boş sandalyeye bakıp
“Burada olmalıydı” demedin mi?
 Yoksa sen,
Eksikliği bile kabullenebilenlerden misin?
Ben kabullenemedim.
Yokluğunu bile sana benzettim,
Her şeyde seni bulacak kadar deliydim,
Ve hiçbir şeyde seni bulamayacak kadar yalnız.
Bir şehir düşün…
Her sokağı senden geçiyor,
Ama sen hiçbirinde yoksun.
İşte ben o şehirde yaşıyorum hâlâ,
Adını her duvara yazmışım
Silinmesin diye değil, 
Unutmayayım diye.
Bugün hiç özlemedin mi beni?
 Bir mesaj yazıp silerken,
Bir fotoğrafa bakıp iç geçirirken,
Ya da bir an durup
“Acaba o şimdi ne yapıyor?” derken…
Ben her an dedim.
Her nefeste,
Her susuşta,
Her kalabalığın ortasında 
Sana yalnız kaldım.
Çünkü sen,
Gidişinle bile kalmayı başaran tek insandın.
 Ve ben…
Seni kaybettikten sonra
 Kendime bile geç kalan bir adam oldum.
Şimdi söyle…
Bugün hiç özlemedin mi beni?

Yoksa ben mi
 Seni hâlâ sevmeyi bırakamayan
 Son hatayım?

Sokaktaki yazar
H.Taner BAYTAR