Bugün Ben Bende Degılım Şiiri - İhsan Emmi

Bugün ben bende değilim, sormayın hâlimi,
Susturdum dilimdeki o bitmez meali.
Kendi içimde yitik bir yolun yolcusuyum,
Yıkılmış bir sarayım, terk edilmiş bir vadi.

Dokunmayın hayalime, camdan bir kasedir,
Kırılırsa bin parçası, ruhuma yaredir.
Sesiniz rüzgâr olup esse de penceremde,
Gönlüm bugün karanlık, derin bir hânedir.

Bir kuyu başındayım, Yusuf’tan da uzağım,
Kendi sessizliğimde kurulu bir tuzağım.
Ne bir el uzatın bana, ne bir ışık tutun,
Ben bu gurbet elinde sönmeyen bir ocağım.

Zaman durdu sanki, saatler dilsiz şimdi,
Yüreğimdeki fırtına kimbilir kaçıncıydı?
Gölgem bile terk etti, bakmıyor yüzüme,
Bu gidiş, kendimden kendime bir göçtü.

Kelimeler yoruldu, cümleler boyun büktü,
Omuzlarımda sanki koca bir cihan yüktü.
Bir damla huzur için kapadım kapıları,
Bu sükût, içimdeki o en büyük büyüktü.

Bırakın kalsın dünya, döndüğü o yerde,
Ben saklıyım bugün, çekilmiş o perdede.
Yarın güneş doğunca belki dönerim geri,
Lakin bugün ben bende değilim, her zerrem secdede