Bu şehrin ışıkları Şiiri - Emrah Erçin

Yürüyorum şu an yağmurların altında
bomboş sokaklarda sırılsıklam olmuşum
bu şehrin ışıkları mı güzel gösteriyor bu şehri
yoksa sana olan sevdam mı bilemedim

şimdi sen çok uzaklardasın
sana defalarca gelmek istedim
gelip o aşkla buradan gözlerinden
doya doya öpmek istedim
herkesi her şeyi yendim de bir sana yenildim
kokuna hasret kaldım yarim

seni çok özledim aynı yıldızlar altındayız ama
sana ulaşamıyorum sana dokunamıyorum
ne zaman bitecek bu hasret bilmiyorum
senin hasretini bile çok seviyorum
şu an yağmur yağıyor pencereme

gözyaşlarım da yağmur gibi dökülüyor defterime
kalem ağlıyor her kelimede ben ağlıyorum her satırlarda hani sen diyorsun ya adını yollara yazdım diye
ah be yarim ben adını gözlerini sevgini kalbime kazıdım Kanada Kanada çizdim resmini kalbime
bak bir gece yarısı oldu yine
kaldım hayalinle resminle baş başa

sana olan hasretimi anlattım resmine
gözlerim doldu bir damla yaş düştü resmine
resmini öptüm ağladım
yüreğimi hasretinle, özlem'in ile dağladım
ben bu gece cok ağladım be

hep seni aradım bomboş evin içinde
hatıraların dolu heryerde ama sen yoksun
bir zamanlar cennet bahcesi olan yuzamız
sımsıcak gülüşlerin olan bu evde şimdi
hıckırıklar yankılanıyor sensiz kalab bu evde
şimdi bir mezar gibi sanki karanlık cok soğuk
sensizlikde cok üşüyorum

senden kalan üzerinde senin kokun olan
bir kac eşyan varya hani işde onlara sarılıp uyuyorum hergece
işte ben seni böyle seviyorum
yaşarken diri diri mezara girecek kadar