Bu Ömür Şiiri - Fatma Soylu

Sustu kelimeler, cümleler yorgun,
‎İçimde biriken o nehir durgun.
‎Beklerken ruhumuz yeni bir vurgun,
‎Yalanı gerçeğe kattı bu ömür.
‎
‎Aynaya bakınca yabancı yüzler,
‎Maskenin altında binlerce gizler.
‎Silinip giderken çamurda izler,
‎Kendini ucuza sattı bu ömür.
‎
‎Rakamlar çoğaldı, eksildi insan,
‎Anlamı unuttu dildeki lisan.
‎Haziran beklerken savruldu nisan,
‎Boş hevesler için bitti bu ömür.
‎
‎Yazılmamış mektup, adresi meçhul,
‎Kimi sultan oldu, kimi ise kul.
‎Cebinde biriken üç beş kuruş pul,
‎Peşinde kaç kulu yuttu bu ömür.
‎
‎Gölge çekiliyor, vakit çok geçtir,
‎Bu yalan dünyadan ayrılmak güçtür.
‎Sonunda anlarsın her şey bir hiçtir,
‎Sessizce eriyip gitti bu ömür.
‎
‎
‎
‎