Boynun neden eğri?

Deveye sormuşlar bir gün,
“Boynun neden eğri?” diye,
Güneş durmuş, rüzgâr susmuş,
Cevap saklanmış ince bir seste.

Demiş deve, ağır ağır:
“Bir ben miyim ki eğri olan?
Şu yollara bak, şu dünyaya,
Doğru dediğin ne ki kalan?”

Kumlar bile eğri eser,
İzler kıvrıla gider çölde,
İnsan kalbi dosdoğru mu,
Sözleri hep aynı mı dilde?

Ben yük taşırım sessizce,
Eğriliğim yüküm belki,
Ama nice düz görünenin
İçi kırık, yolu çetrefil değil mi?

Sormayın yalnız boynumu,
Bakın aynaya bir de siz,
Eğrilik bazen kader olur,
Bazen de saklanan bir iz.