BÖYLEYMİŞ ALIN YAZIMIZ
Sindi gurbet izimize,
Yollar aldı sesimizi,
Ayaza döndü yüzümüz,
Sessizlik oldu payımız.
Turnalar göçtü ovadan,
Duman kalktı dağlardan,
Bir türkü düştü rüzgârdan,
Yüreğe indi sızımız.
Kurudu göz pınarımız,
Sarardı son baharımız,
Söndü içte korlarımız,
Sessiz kaldı düşlerimiz.
Bir dal kırıldı usulca,
Gölgem uzadı yol boyunca,
Akşam indi ağır ağır,
Gece örttü izlerimizi.
Ne duman dağda eğleşir,
Ne ayaz dalda kalır,
Vakti gelince her yara,
İçinde bir gül açar.
YÜCEL ÖZKÜ
29 Temmuz 2026/22:24
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 20:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!